Η Ἑλληνικὴ Ἀνεξαρτησία προκύπτει ὡς αὐτόματο ἀποτέλεσμα τῆς Ναυμαχίας τοῦ Ναυαρίνου;;;; ΟΧΙ....μελετούμε τις αποδείξεις.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΝ
ΕΠΕΙΔΗ ΑΝΤΕΞΑΝ
Η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε τις προτάσεις αυτές και άρχισε να προετοιμάζεται, για να επιτεθεί εναντίον των νήσων που τις κρατούσαν οι Ελληνες.
«Η Συνθήκη του Λονδίνου, άσχετα αν δεν ικανοποιούσε απόλυτα τις ελληνικές βλέψεις, ήταν ο πρόλογος των κατοπινών διπλωματικών κινησεων που καταλήξανε στην ίδρυση του Ελληνικού Κράτους».
Οι σύμμαχοι απάντησαν στην εισβολή των Τούρκων στη Μεσσηνία στέλνοντας στις ελληνικές ακτές μια ναυτική μοίρα που κατέπλευσε στον όρμο του Ναυαρίνου, όπου ήταν ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος. Πρώτος άνοιξε πυρ ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος που ήταν μεγαλύτερος (126 πλοία απέναντι σε 27 που είχε η ενωμένη ρωσοαγγλογαλλική μοίρα).
Η ναυμαχία του Ναυαρίνου, έργο του Ιβάν Αϊβαζόφσκι
Ο ΙΜΠΡΑΗΜ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1828 ,ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΑΥΑΡΙΝΟ
1.Η τελική έκβαση της ναυμαχίας του Ναυαρίνου ήταν, όπως αποδείχτηκε, έξω από τα σχέδια της Αγγλίας, η οποία δεν ήθελε την καταστροφή του τουρκικού στόλου, αφού έτσι θα άλλαζαν οι ναυτικές ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο υπέρ της Ρωσίας. Μάλιστα, ο βασιλιάς της Αγγλίας χαρακτήρισε τη ναυμαχία «θλιβερό επεισόδιο».
1. Αναφέρετε τις τρεις φάσεις της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης.
Γιατί έγινε σε τρεις φάσεις;
2. Ποιες ήταν οι κύριες αποφάσεις της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης;
3. Τι όριζε η Συνθήκη του Λονδίνου (1827); Γιατί το οθωµανικό κράτος δεν συµµορφώθηκε µε τους όρους της;
4. Σκεφτείτε τους πρωταγωνιστές της ναυµαχίας του Ναβαρίνου και αναλύστε τους λόγους που οδήγησαν τις Μεγάλες ∆υνάµεις της εποχής να πάρουν µε τόσο καθαρό τρόπο θέση υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
Η πτώση του Μεσολογγίου άνοιξε το δρόμο για την πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή. Αντιμέτωπος του βρέθηκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο οποίος το φθινόπωρο του 1826 πέτυχε σημαντικές νίκες. Ο θάνατος του όμως, τον Απρίλιο του 1827, οδήγησε στην παράδοση της Ακρόπολης στους Οθωμανούς Τούρκους.
Ερωτήσεις κατανόησης
1. Ποιες ήταν οι ενέργειες του Κιουταχή µετά την κατάληψη του Μεσολογγίου; 2. Για ποιον λόγο προσπαθούσε τόσον καιρό (περίπου 10 µήνες) να καταλάβει (ο Κιουταχής) την Ακρόπολη; Ποιος διορίστηκε τότε αρχιστράτηγος; Ποιες ήταν οι κινήσεις του; 3. Τι ήταν οι λαγουµιτζήδες; Ποια ήταν η βοήθειά τους στις µάχες εναντίον των Τούρκων; 4. Ποιο ήταν το πρόβληµα των οπλαρχηγών µε τους δύο Άγγλους στρατιωτικούς που ανέλαβαν την αρχηγία; Γιατί είχαν παρεξηγηθεί οι Έλληνες στρατιωτικοί; 5. Πώς πέθανε ο Καραϊσκάκης; 6. Γιατί πιστεύετε πως έπαθε πανωλεθρία ο ελληνικός στρατός στην µάχη του Αναλάτου;
7. Γιατί ήταν χρήσιµο να υπάρχουν, έστω και µικρές, επαναστατικές εστίες σε διάφορα µέρη;
Το υλικό που έχουμε είναι εξαιρετικά σημαντικό και αγγίζει κομβικά σημεία της τελικής φάσης της Ελληνικής Επανάστασης.
Θα το οργανώσουμε ιστορικά και θεματικά, με αναφορά στα πρόσωπα και τα γεγονότα:
1. Η άφιξη των Κόχραν και Τσωρτς (1827)
Στις αρχές Απριλίου 1827 κατέφθασαν στην επαναστατημένη Ελλάδα: ο ναύαρχος Τόμας Κόχραν (Thomas Cochrane), ως «στόλαρχος πασών των ναυτικών δυνάμεων» ο στρατηγός Ρίτσαρντ Τσωρτς (Richard Church), ως «διευθυντής χερσαίων δυνάμεων»
Οι διορισμοί έγιναν από την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας (1827), σε μια προσπάθεια κεντρικής οργάνωσης του Αγώνα.Υπενθυμίζεται ότι σε αυτή τη φάση οι τουρκικές δυνάμεις είχαν καταλάβει όλες τις πόλεις της Στερεάς Ελλάδας και όλες οι εστίες της Επανάστασης είχαν σβήσει. Μόνο η πολιορκημένη Ακρόπολη παρέμεινε υπό ελληνικό έλεγχο στην ηπειρωτική Ελλάδα, και στην Πελοπόννησο μόνο το Ναύπλιο και τα νησιά του Σαρωνικού Κόλπου. Αυτή η κατάσταση, σε συνδυασμό με την υπεροχή του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο, επηρέαζε δραματικά τις προσπάθειες των Ελλήνων και των Φιλελλήνων στην Ευρώπη να εξασφαλίσουν διπλωματική υποστήριξη για τον αγώνα.Η εμβληματική διακήρυξη που εξέδωσε ο Κόχραν στις 12 Απριλίου 1827. Σε αυτήν καλούσε τους Έλληνες « να αποκλείσουν τον Ελλήσποντο και έτσι να πετύχουν να νικήσουν τον Σουλτάνο να καταστρέψουντην οθωμανική δύναμη και τότε η ιερή σημαία του Σταυρού θα κυματίσει ξανά πάνω από τον Ναό της Αγίας Σοφίας ».
Ωστόσο, η σύγκρουσή τους με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη υπήρξε καθοριστική: Οι ξένοι αξιωματικοί επιδίωκαν ευρωπαϊκού τύπου τακτικό πόλεμο. Αγνοούσαν τον ανταρτοπόλεμο και την ψυχολογία των Ελλήνων. Επέμεναν σε κατά μέτωπο επίθεση σε πεδινό έδαφος (Φάληρο), επιλογή εξαιρετικά επικίνδυνη.
Η διπλή διοίκηση παρέλυσε τη στρατηγική. Ο Καραϊσκάκης αναγκάστηκε να εμπλέκεται προσωπικά σε μικροσυμπλοκές — γεγονός που αύξησε την έκθεσή του σε κίνδυνο.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον προειδοποίησε χαρακτηριστικά: «να αποφεύγει τις άσκοπες αψιμαχίες και ακροβολισμούς για να μη φονεύονται και οπλαρχηγοί τους οποίους “κυνηγά το βόλι''.Να σώσει τον εαυτόν του για να σωθεί και η πατρίδα».
Η προειδοποίηση αποδείχθηκε τραγικά προφητική, καθώς ο Καραϊσκάκης τραυματίστηκε θανάσιμα στις 23 Απριλίου 1827. ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΘΕ ΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ
2. Η στρατηγική σημασία της Κλεψύδρας στην Ακρόπολη
Η Ακρόπολη διέθετε φυσική πηγή νερού: την Κλεψύδρα.Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ως φρούραρχος Αθηνών, κατασκεύασε στη ΒΔ γωνία των οχυρώσεων τον περίφημο προμαχώνα:«Ντάπια του Νερού» ή «Ντάπια του Δυσσέα»Η θέση δεν ήταν τυχαία: προστάτευε άμεσα την πηγή. ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΘΕ ΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ
3.Η δεύτερη πολιορκία της Ακρόπολης (1826–1827)
Η πολιορκία διήρκεσε από Αύγουστο 1826 έως Μάιο 1827.
Οι Οθωμανοί:
Επιχείρησαν υπονομεύσεις.
Στόχευσαν κατ’ επανάληψη την Κλεψύδρα.
Οι Έλληνες άντεξαν 10 μήνες χάρη:
Στην Κλεψύδρα
Στα πηγάδια του Σερπεντζέ
Στις δεξαμενές
Τελικό στάδιο:
Η Κλεψύδρα απέμεινε η μοναδική πηγή.
Η ημερήσια αναλογία νερού:
200 δράμια ≈ 640 γραμμάρια ανά άτομο
(και για πόση και για μαγείρεμα).
Από τους 2.250 πολιορκημένουςεπέζησαν 2.110 — αριθμός που αποδεικνύει την αντοχή αλλά και την τραγικότητα των συνθηκών.
4.Το Φάληρο και το «νησάκι της σωτηρίας»
Μετά την αποτυχημένη επιχείρηση στο Φάληρο και την κατάρρευση του στρατοπέδου:
Μόνο δύο οπλαρχηγοί κράτησαν οργανωμένη άμυνα:
Νικηταράς
Γενναίος Κολοκοτρώνης
Άπλωσαν τα λάβαρα κατά μήκος της ακτής για να δημιουργήσουν ψευδαίσθηση οργανωμένου μετώπου και κάλυψαν την άτακτη αποχώρηση.
Οι άνδρες μεταφέρονταν προσωρινά στο νησάκι:
Σταλίδα
Το μικρό αυτό νησί λειτούργησε ως ενδιάμεσος σταθμός διάσωσης πριν τη μεταφορά στα πλοία.
Η σκηνή αυτή αποτελεί μία από τις πιο δραματικές στιγμές της Επανάστασης.
Ιστορική αποτίμηση
Το 1827 αποτελεί σημείο καμπής:
Θάνατος Καραϊσκάκη
Ήττα στο Φάληρο
Πτώση της Ακρόπολης
Αποδιοργάνωση των ελληνικών δυνάμεων
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΧΡΑΝ- Ο Κόχραν έφυγε από τη Βρετανία για τη Νότια Αμερική.
Ανέλαβε τη διοίκηση του χιλιανού ναυτικού και τους οδήγησε στην ανεξαρτησία από την Ισπανία. Ηγήθηκε επίσης του χιλιανού στόλου για να βοηθήσει στην απόκτηση ανεξαρτησίας από την Ισπανία και για το Περού. Στη συνέχεια, μετακόμισε στη Βραζιλία και πρόσφερε βοήθεια στον αγώνα τους για ανεξαρτησία από την Πορτογαλία. Έχοντας κερδίσει την ελευθερία τριών χωρών της Νότιας Αμερικής, ο Κόχραν απέπλευσε πίσω στην Ευρώπη και προσπάθησε να απελευθερώσει την Ελλάδα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο,στον ελληνικό αγώνα ο Κόχραν, για πρώτη φορά, δεν κατάφερε να έχει μεγάλη απήχηση.
Ευρωπαίοι φιλέλληνεςΜε το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης, αρκετοί άνθρωποι που ζούσαν στις ευρωπαϊκές χώρες συγκινήθηκαν με τον αγώνα και τις θυσίες των Ελλήνων και βοήθησαν όπως μπορούσαν:
Άλλοι έκαναν εράνους για την ενίσχυση του Αγώνα· άλλοι πίεζαν τις κυβερνήσεις τους για να δουν θετικά το ελληνικό ζήτημα· άλλοι έρχονταν στην Ελλάδα οι ίδιοι και πολεμούσαν στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων.Όλους αυτούς που βοηθούσαν τον ελληνικό αγώνα, χωρίς να προσβλέπουν σε κάποιο δικό τους όφελος, τους ονομάζουμε φιλέλληνες.
Δεν είχαν όλοι οι φιλέλληνες την ίδια σκέψη στο μυαλό τους, όταν αποφάσιζαν να βοηθήσουν τους Έλληνες: Πολλοί διακατέχονταν από ρομαντικά αισθήματα για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, και έτσι ένιωθαν συμπόνια για τους Έλληνες που βρίσκονταν σκλαβωμένοι. Άλλοι, πάλι, ζώντας σε μία Ευρώπη με αυταρχικά πολιτεύματα, συγκινούνταν με την ιδέα του αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία και δικαιώματα.
Πολλοί ποιητές, καλλιτέχνες, ζωγράφοι, κλπ. με τα έργα τους βοήθησαν να γίνει γνωστός σε όλους ο ελληνικός αγώνας και οι αγριότητες των Τούρκων απέναντι στους επαναστατημένους Έλληνες.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, από το 1821 και μετά να δημιουργηθούν στην Ευρώπη (Ελβετία, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία) διάφορες Φιλελληνικές Επιτροπές, με στόχο να βοηθήσουν τον αγώνα των Ελλήνων.
Μέλη των επιτροπών αυτών υπήρξαν και σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όπως ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο λόρδος Βύρων, ο Αλέξανδρος Πούσκιν, κ.ά.
Σπουδαία θέση μεταξύ των φιλελλήνων κατέχει ο Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά (Eugène Delacroix) ο οποίος, με τους ζωγραφικούς του πίνακες με θεματογραφία συγκλονιστικές εικόνες από τα πάθη των Ελλήνων, κατάφερε να δημιουργήσει ένα ισχυρό φιλελληνικό ρεύμα ανάμεσα στους Ευρωπαίους πολίτες .
Σημαντική ήταν και η προσφορά τού Σανταρόζα, Ιταλού στρατιωτικού, που σκοτώθηκε στην μάχη της Σφακτηρίας, πολεμώντας τον Ιμπραήμ.
Γνωστοί φιλέλληνες ήταν επίσης ο λόρδος Βύρων και ο τυπογράφος Ιωάννης-Ιάκωβος Μάγερ στο Μεσολόγγι, ο συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ, ο Άγγλος ποιητής Πέρσι Σέλλεϋ και πολλοί άλλοι.
Μία από τις πρώτες φιλελληνικές ενέργειες ήταν η πρώτηαναγνώριση της Ελλάδας ως ελεύθερου κράτους στις 15 Ιανουαρίου 1822, από ένα φτωχό κράτος της Λατινικής Αμερικής, την Αϊτή. Οι Αϊτινοί είχαν μόλις κερδίσει την ανεξαρτησία τους από τους αποικιοκράτες και γι' αυτό αισθανόταν πιο κοντά τους τούς Έλληνες, που πάλευαν για το ίδιο ιδανικό.
Ερωτήσεις κατανόησης
Απαντώ σε 2 ερωτησεις στο τετράδιο
Ποιους ονομάζουμε φιλέλληνες;
Ποια ήταν τα βασικά κίνητρα για κάποιον Ευρωπαίο πολίτη να γίνει φιλέλληνας;
Τι ήταν οι Φιλελληνικές Επιτροπές; Ποιος ήταν ο ρόλος τους;
Ποιο ήταν το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας; Εντοπίστε το στον παγκόσμιο χάρτη.
Ποια ήταν η προσφορά του Ντελακρουά στο φιλελληνικό κίνημα;
Χάρις στα Ελληνικά Χρονικά έχουμε λεπτομερή καταγραφή όλων των γεγονότων της πολιορκίας, από την 1η Ιανουαρίου 1824 μέχρι και την 20η Φεβρουαρίου 1826.Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, που είναι και η πρώτη ελληνική εφημερίδα που κυκλοφορούσε συνεχώς για δύο χρόνια, μέχρι που μία τουρκική οβίδα κατέστρεψε την τυπογραφική μηχανή
Από τη στεριά το Μεσολόγγι προστατευόταν από ένα χωματότοιχο και από τέσσερις προμαχώνες. Οι Μεσολογγίτες, μετά την πρώτη πολιορκία, με την καθοδήγηση του μηχανικού Κοκκίνη, είχαν ενισχύσει καλά τα αμυντικά χαρακώματα. Πίσω από την τάφρο και το χαράκωμα της πρώτης γραμμής, άνοιξαν μια δεύτερη τάφρο κι ακόμα ένα χαράκωμα. Επίσης ήταν οχυρωμένα και τα νησάκια της λιμνοθάλασσας που σχηματίζεται μπροστά από την πόλη.
Υπήρχαν και 48 κανόνια στο κάστρο, 2 όλμοι, 2 βομβιβόλοι και 4.000 πολεμιστές που ενισχύονταν από τους πολίτες. Υπήρχαν ακόμα και 12.000 γυναικόπαιδα μέσα στο Μεσολόγγι.
Ο Κιουταχής ξεκίνησε μαζικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς, επιχείρησε και στενό αποκλεισμό από τη θάλασσα, αλλά δεν τα κατάφερε. Ο Μιαούλης με τον ελληνικό στόλο μπόρεσε αρκετές φορές και έσπασε τον αποκλεισμό και τροφοδότησε τους ηρωικούς υπερασπιστές του Μεσολογγίου με τρόφιμα και πυρομαχικά. Οι πολιορκούμενοι κατάφεραν και οργάνωσαν αντεπιθέσεις , όπως εκείνη στις 24 Ιούλη 1825, ύστερα από συνεννόηση με τους οπλαρχηγούς της ανατολικής Ρούμελης – κυρίως με τον Καραϊσκάκη – βγήκαν από το κάστρο και χτύπησαν το τουρκικό στρατόπεδο, ενώ ο Καραϊσκάκης χτυπούσε από την έξω μεριά αναγκάζοντας τον Κιουταχή που έχασε πολύ στρατό να τραβηχτεί στο διάσελλο του Ζυγού και να περάσει στην άμυνα.
Στο μεταξύ ο Ιμπραήμ που πήρε νέες ενισχύσεις και νέες υποσχέσεις από τον Σουλτάνο, περνά από το Ρίο στη Στερεά με 10.000 στρατό. Ετσι από τις 25 Δεκέμβρη ενώνεται με το στρατό του Κιουταχή και ξαναρχίζουν οι επιθέσεις. Η Έξοδος Με την βοήθεια του Γεωργίου Καραϊσκάκη και του Κίτσου Τζαβέλα,
οι οποίοι έφτασαν στο Μεσολόγγι το καλοκαίρι του 1825, οι Μεσολογγίτες πήραν κουράγιο. Στις προτάσεις του Κιουταχή για συνθηκολόγηση και παράδοση αντιδρούσαν με χιούμορ και ειρωνεία: του έστελναν δοχεία με κρασί για να γιορτάσει την "νίκη" του, και του παραγγέλναν: "Τα κλειδιά του κάστρου τα έχουμε πάνω στα κανόνια. Έλα να τα πάρεις!
Σάββατο του Λαζάρου. 10 Απριλίου. Βράδυ. Τρεις φάλαγγες άρχισαν να βγαίνουν από τις πύλες του Μεσολογγίου. Δεξιά κι αριστερά πολεμιστές, στην μέση γυναικόπαιδα. Οι Τούρκοι όμως ήταν ειδοποιημένοι. Προδοσία; Ποιος ξέρει... Άρχισαν να πυροβολούν τους εξαθλιωμένους από την πείνα “Εξοδίτες”.
Εκείνη την δύσκολη ώρα, από την μεσαία ομάδα, αυτήν με τα γυναικόπαιδα, ακούστηκε μια φωνή "Πίσω! Πίσω!". Επικράτησε πανικός. Άλλοι πήγαιναν μπροστά για να φύγουν, άλλοι γυρνούσαν πίσω.
Μέσα στην αντάρα, οι περισσότεροι εξοντώθηκαν. Οι πληροφορίες λένε πως από τους 3.000 που πήραν μέρος στην Έξοδο, οι 1.700 σκοτώθηκαν. Άλλα 6.000 γυναικόπαιδα οδηγήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Οι απώλειες ήταν τρομακτικές για τους Έλληνες. Όσοι ξέφυγαν και κρύφτηκαν στα γειτονικά βουνά, άκουγαν όλη την επόμενη ημέρα (Κυριακή των Βαΐων) κανονιοβολισμούς, πυροβολισμούς και συνεχείς εκρήξεις. Ήταν οι Μεσολογγίτες του τμήματος που είχε υποχωρήσει, καθώς και οι άρρωστοι και οι αδύναμοι που είχαν μείνει πίσω, που πολεμούσαν τους Τούρκους και που ανατινάζονταν μαζί με τους εχθρούς. Μπαίνουν τέλος στο Μεσολόγγι ο Κιουταχής και ο Ιμπραήμ, συνοδευόμενοι από τους ξένους αξιωματικούς και από τους Πρόξενους στην Πάτρα της Αγγλίας, ο Φίλιπ Τζέιμ Γκρην, και της Αυστρίας, ο αβάς Δον Μικαρέλι, που έτρεξαν, μόλις μάθανε ότι έπεσε το Μεσολόγγι, να συγχαρούν τους πασάδες.
«Αυτό στάθηκε το τέλος του Μεσολογγίου», σημειώνει ο Φωτιάδης. «Μήτε τα τόσα ασκέρια, μήτε οι τόσες αρμάδες, μήτε οι τόσες τέχνες των Ευρωπαίων, μήτε η αρρώστια μπόρεσαν να γονατίσουν τους υπερασπιστές του. Τους λύγισε η πείνα, που κανείς αντρειωμένος δεν τη νίκησε ποτέ. Μα ούτε και τότε παραδόθηκαν. Προτίμησαν να μείνουν λεύτεροι».
Η νίκη αυτή στο Μεσολόγγι και η κατάληψη της Αθήνας που ακολούθησε, έμοιασε να σημαίνει το τέλος της εξέγερσης. Αντίθετα όμως αυτή η σφαγή ταρακούνησε τους λαούς του κόσμου και σήμανε την αρχή της τελικής επικράτησης της Ελληνικής Επανάστασης.
Το Μεσολόγγι ως αρχέτυπο θυσίας, ως σύμβολο ελευθερίας, ως εμβληματικός τόπος μνήμης, έχει αποβεί στην κοινή συνείδηση του νέου ελληνισμού αστείρευτη πηγή συγκινήσεων και πρότυπο που καθορίζει τα ηθικά μέτρα και τις αξίες της συνύπαρξης και των συλλογικών επιδιώξεων μιας κοινωνίας η οποία επιθυμεί να υπάρχει ως ελεύθερο έθνος.
Το Μεσολόγγι βρίσκονταν στα χέρια των Ελλήνων από την κήρυξη της επανάστασής του, στις 20 Μάη 1821. Τον Οκτώβριο του 1822 ο Ομέρ Βρυώνης με τον στρατό του πολιόρκησαν για πρώτη φορά το Μεσολόγγι, όμως η φρουρά του, με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη, τους καθυστέρησε αρκετά, μέχρι που χειμώνιασε. Μετά τα Χριστούγεννα, οι Τούρκοι έλυσαν την πολιορκία και έφυγαν.
Στις προτάσεις του Κιουταχή για συνθηκολόγηση και παράδοση αντιδρούσαν με χιούμορ και ειρωνεία: του έστελναν δοχεία με κρασί για να γιορτάσει την "νίκη" του, και του παραγγέλναν: "Τα κλειδιά του κάστρου τα έχουμε πάνω στα κανόνια. Έλα να τα πάρεις! ΕΩΣ ΕΔΩ
σχολείο ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
.jpg)
