Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

Κολοκοτρώνης-25η ΜΑΡΤΙΟΥ



Οταν ο Κολοκοτρώνης μίλησε στην Πνύκα,


ήταν ήδη περίπου 68 ετών. Δηλαδή ένας
άνθρωπος που είχε ζήσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του μέσα σε πολέμους.
Πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές ομιλίες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, απευθυνόμενη στους μαθητές της Αθήνας.
Το ιστορικό πλαίσιο
Η ομιλία έγινε στις 13 Νοεμβρίου 1838 στην Πνύκα. Ο Κολοκοτρώνης, συγκινημένος από τους μαθητές και τη διδασκαλία της ιστορίας, ζήτησε να τους μιλήσει για τον Αγώνα και για το μέλλον της Ελλάδας.

Γιατί ο λόγος στην Πνύκα είναι μοναδικός στην ελληνική ιστορία


1.Ο λόγος που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης το 1838 στην Πνύκα μπροστά σε μαθητές θεωρείται ιστορικά ξεχωριστός για τρεις λόγους.
Πρώτον: μιλά ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της Επανάστασης

Οι περισσότεροι λόγοι για το 1821 γράφτηκαν μετά από ιστορικούς.
Εδώ μιλά ένας από τους βασικούς ηγέτες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
2.Δεύτερον: δεν είναι πανηγυρικός λόγος

Περιμένει κανείς να δοξάσει τη νίκη.

Αντί γι’ αυτό λέει κάτι εντυπωσιακό:

η μεγαλύτερη πληγή του Αγώνα ήταν η διχόνοια...

Έτσι μετατρέπει την ιστορία σε μάθημα αυτογνωσίας.

Τρίτον: μιλά για την παιδεία ως δύναμη ελευθερίας

Η πιο σημαντική φράση είναι:

«Να σκλαβωθήτε εις τα γράμματά σας».

Δεν εννοεί απλώς να μορφωθούν οι νέοι.
Εννοεί ότι η ελευθερία ενός λαού εξαρτάται από:
γνώση
κριτική σκέψη
ιστορική μνήμη.


Αυτό είναι ουσιαστικά ένα παιδαγωγικό μανιφέστο του νέου ελληνικού κράτους.


Η βαθιά σύνδεση με τον Ηράκλειτο


Εδώ υπάρχει κάτι πραγματικά εντυπωσιακό.

Ο τρόπος που σκέφτεται ο Κολοκοτρώνης θυμίζει πολύ τον Ηράκλειτο.

Όχι γιατί τον αναφέρει, αλλά γιατί χρησιμοποιεί την ίδια φιλοσοφική λογική.
Α. Ιστορία ως ροή και εμπειρία

Ο Ηράκλειτος λέει:

δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι

Δηλαδή η πραγματικότητα αλλάζει συνεχώς.

Ο Κολοκοτρώνης λέει κάτι αντίστοιχο στους μαθητές:

η ελευθερία δεν τελειώνει με τον πόλεμο —
πρέπει να χτίζεται συνεχώς.
Η ιστορία είναι μια συνεχής διαδικασία.

Η παιδεία ως αφύπνιση

Ο Ηράκλειτος πίστευε ότι οι άνθρωποι πρέπει να ξυπνήσουν και να δουν τον κόσμο.Να κατανοησουν βαθεια τις αιτίες των γεγονότων.

Ο Κολοκοτρώνης λέει στους μαθητές:
να μάθουν ιστορία, να μελετήσουν, να καταλάβουν ποιοι είναι.

Δηλαδή:  η γνώση είναι αφύπνιση της συνείδησης.

Γ. Η ενότητα των αντιθέτων

Ο Ηράκλειτος έλεγε ότι η αρμονία γεννιέται από αντίθετες δυνάμεις.

Ο Κολοκοτρώνης το είδε μέσα στον Αγώνα:  υπήρχαν διαφορετικές ομάδες
καπεταναίοι
προεστοί και κοτζαμπασηδες
Φιλικοί

Αλλά χωρίς ενότητα η επανάσταση κινδύνευσε.Δηλαδή αναγνωρίζει ότι η κοινωνία έχει αντιθέσεις, αλλά χρειάζεται ισορροπία.

Η σκηνή αυτή (Κολοκοτρώνης που μιλά σε μαθητές στην Πνύκα) είναι ίσως η πιο συμβολική στιγμή συνέχειας της ελληνικής παιδείας από την αρχαιότητα έως το νεότερο κράτος.


Από την εκκλησία του δήμου της Αθήνας
στους μαθητές του 1838.
Η ιστορία λειτουργεί ως καθρέφτης

Όταν οι Έλληνες διάβασαν την αρχαία ιστορία, κατάλαβαν:

ποιοι ήταν κάποτε

πού είχαν φτάσει.

Αυτό δημιούργησε την ανάγκη αξιοπρέπειας και αυτοδιάθεσης.
Η ταυτότητα δεν είναι δεδομένη χτίζεται

Εδώ υπάρχει κάτι που θυμίζει έντονα τη σκέψη του Ηράκλειτου.

Η ταυτότητα ενός λαού δεν είναι στατική.
Δημιουργείται μέσα από:

εμπειρία

γνώση

αγώνα.

Η ευθύνη περνά στη νέα γενιά


Ο Κολοκοτρώνης ουσιαστικά λέει στους μαθητές:

εμείς κάναμε τον πόλεμο – εσείς πρέπει να φτιάξετε την πολιτεία.
Δηλαδή η ελευθερία είναι σκυτάλη ευθύνης.

ΕΔΩ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ - ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ👇

https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/8c3e9046-78fb-48f4-bd82-bbba28ca1ef5/kolokotronis.pdf


Το αρχείο  είναι το κείμενο του ιστορικού λόγου του Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα το 1838, όπως έχει εκδοθεί από το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων. Πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές ομιλίες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, απευθυνόμενη στους μαθητές της Αθήνας. 

Παιδιά, φανταστείτε το εξής:
ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στρατηγός και ήρωας της Επανάστασης, αποφασίζει να μιλήσει σε μαθητές στην Πνύκα.

Ήξερε ότι υπήρχε κίνδυνος – υπήρχαν χωροφύλακες που προσπάθησαν να τον σταματήσουν!
Μπορούσαν να τον εμποδίσουν να μιλήσει, αλλά εκείνος επέλεξε να συνεχίσει.

Γιατί; Επειδή ήξερε ότι τα παιδιά, η νέα γενιά, έπρεπε να μάθει την αξία της γνώσης, της ιστορίας και της ενότητας.
Και έτσι, παρόλο τον κίνδυνο, μίλησε.

Ερώτηση : «Τι θα κάνατε εσείς αν ήσασταν εκεί; Θα τολμούσατε να μιλήσετε ή να μάθετε κάτι σημαντικό, ακόμα κι αν υπήρχε κίνδυνος;»








Σκοπός του ήταν να μεταφέρει τρία μεγάλα διδάγματα της Επανάστασης.

Να αποφεύγεται η διχόνοια

Ο Κολοκοτρώνης τονίζει ότι η μεγαλύτερη καταστροφή στον Αγώνα ήταν οι εμφύλιες συγκρούσεις.


«Εξ αιτίας της διχονοίας μάς έπεσε η Τουρκιά επάνω μας…»


Πίστη και ταυτότητα

Υπενθυμίζει ότι οι αγωνιστές πολέμησαν:


«πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος».

Αναφέρεται στον ρόλο της θρησκευτικής και πολιτισμικής συνοχής των Ελλήνων.
Παιδεία – το μεγαλύτερο όπλο

Το πιο συγκλονιστικό μήνυμα προς τους νέους είναι:




«Να σκλαβωθήτε εις τα γράμματά σας».

Δηλαδή να αφιερωθούν στη γνώση.

Και ακόμη σημαντικότερο:




Η μόρφωση πρέπει να υπηρετεί το κοινό καλό και όχι μόνο το άτομο.
Ένα βαθύτερο σημείο του λόγου

Ο Κολοκοτρώνης εξηγεί ότι η Επανάσταση γεννήθηκε και από τη μελέτη της αρχαίας ιστορίας.

Οι λόγιοι μετέφραζαν βιβλία και οι Έλληνες μάθαιναν:




ποιοι ήταν οι πρόγονοί τους


τι έκαναν ο Θεμιστοκλής και ο Αριστείδης


και έτσι γεννήθηκε η επιθυμία ελευθερίας.


Η τελευταία παρακαταθήκη στους νέους


Ο Κολοκοτρώνης λέει ουσιαστικά:

Οι αγωνιστές ελευθέρωσαν την πατρίδα,
αλλά οι νέοι πρέπει:


να τη στολίσουν


να τη χτίσουν


να τη διοικήσουν με ομόνοια και φρόνηση.

Υπάρχει πράγματι μια φράση στον λόγο του Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα που θεωρείται εξαιρετικά διορατική από ιστορική άποψη.

...όταν οι Έλληνες άρχισαν να μορφώνονται και να διαβάζουν την αρχαία ιστορία, τότε γεννήθηκε μέσα τους η επιθυμία για ελευθερία.





Με άλλα λόγια

Ο Κολοκοτρώνης καταλαβαίνει ότι:

η επανάσταση δεν γεννιέται στο πεδίο της μάχης
αλλά στο μυαλό των ανθρώπων.

Αυτή είναι μια πολύ σύγχρονη αντίληψη της ιστορίας.

 
Κι όμως, το τελευταίο του μεγάλο μήνυμα προς τους νέους δεν ήταν:

«να πολεμάτε»

αλλά:

να μορφώνεστε και να σκέφτεστε.

Η πιο γνωστή φράση του:

«Να σκλαβωθήτε εις τα γράμματά σας.»

Δεν σημαίνει απλώς να διαβάζουν τα παιδιά.
Σημαίνει ότι η γνώση πρέπει να γίνει πάθος και αφοσίωση.
Η παιδεία είναι το θεμέλιο της ελευθερίας.
Η ενότητα είναι προϋπόθεση για το μέλλον

Ο Κολοκοτρώνης τονίζει ότι η διχόνοια ήταν από τα μεγαλύτερα προβλήματα στον Αγώνα.
Άρα η παιδεία πρέπει να καλλιεργεί: τη συνεργασία , την κοινή ευθύνη, τον σεβασμό στο κοινό καλό.
Η γνώση της ιστορίας δημιουργεί συνείδηση
Ο Κολοκοτρώνης εξηγεί ότι όταν οι Έλληνες άρχισαν να διαβάζουν την αρχαία ιστορία, κατάλαβαν:
ποιοι ήταν οι πρόγονοί τους
πόσο είχε αλλάξει η κατάσταση τους.
Αυτό δημιούργησε την επιθυμία για ελευθερία.

 Άρα η πρώτη αρχή της παιδείας είναι:
η ιστορία διδάσκει ταυτότητα.
 Η παιδεία είναι δύναμη ελευθερίας


Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026

Δελφικά παραγγέλματα

«Συγγένειες!»

Ταξιδεύουμε
στο Αφγανιστάν
 του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Για τους σκληροτράχηλους πολεμιστές της Ασίας, ο Αλέξανδρος δεν ήταν ξένος. Με τον γάμο του με την Ρωξάνη  έγινε γιος του αρχηγού τους και ο δικός του  γιος είχε και από το δικό τους αίμα... Το ίδιο έκανε και ο Σέλευκος. Ο γιος και διάδοχός του Αντίοχος Α΄ ήταν παιδί της δικιάς τους Απάμας, ένας Διγενής... και οι λαοί εκεί τον ένιωθαν δικό τους...

Ο Αλέξανδρος είναι εκείνος που άνοιξε τα σύνορα των κόσμων και δημιουργήθηκε η Ελληνιστική Οικουμένη όπου οι γυναίκες μπόρεσαν να αποκτήσουν δικαίωμα στην ιδιοκτησία και την χρήση περιουσίας, δικαίωμα στην γνώση, δικαίωμα στην συμμετοχή στα κοινά...
Ας ανακαλύψουμε τους λαους που συναποτέλεσαν και συγκληρονόμησαν την Οικουμένη του Αλέξανδρου ,που ονειρεύτηκαν έναν κόσμο χωρίς σύνορα , όπου οι άνθρωποι και οι πολιτισμοί σμίγουν και συνυπάρχουν, πίνοντας‘από μια κοινή κούπα φιλίας’.
Εδώ στις εσχατιές της ελληνιστικής Οικουμέ
νης...
Η πόλη, με τα εντυπωσιακά δημόσια κτίρια και τα νομίσματά της, μαρτυρά τη βαθειά επίδραση της ελληνικής παιδείας και διοίκησης. Αλλά δεν ήταν μόνο η διακυβέρνηση και η τέχνη· η καθημερινή ζωή κυλούσε ανάμεσα σε μαθήματα στο γυμνάσιο, παραστάσεις στο θέατρο, συζητήσεις για τη φιλοσοφία και τη δικαιοσύνη, και μικρές στιγμές φιλίας και γιορτής.



 
Η τέχνη δεν σταμάτησε εκεί. Η ελληνιστική επίδραση φτάνει μέχρι την 
ελληνοβουδιστική τέχνη: οι απεικονίσεις του Βούδα δανείζονται ελληνικά καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά, από την ανατομία έως τα ρούχα και τα κοσμήματα. Έτσι η συνύπαρξη πολιτισμών γίνεται ορατή ακόμα και στις πιο λεπτομερείς δημιουργίες της τέχνης.

Σήμερα, στην πόλη λειτουργεί παραδοσιακό τεϊοπωλείο . Όπως φαίνεται στην εικόνα, ο
ιδιοκτήτης φρόντισε να προσφέρει μια «πινελιά παράδοσης», αφού τα
κορινθιακά κιονόκρανα του Άι Χανούμ λειτουργούν ως τραπέζια για το τσάι , ενώ άλλοι δωρικοί και ιωνικοί κίονες παίζουν τον ρόλο της στήριξης της (ξύλινης) οροφής. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: ο ιδιοκτήτης του τεϊοπωλείου διέσωσε, άθελα και εν αγνοία του, το μεγαλύτερο αριθμό κιόνων από την περίφημη πόλη!

Στο σημερινό Αφγανιστάν, λίγο έξω από την πόλη του Άι Χανούμ, οι πέτρες αφηγούνται την ιστορία μιας πόλης που έζησε πλήρως την ελληνιστική εμπειρία. 
 Εδώ βρέθηκαν οι Δελφικές επιγραφές, χαραγμένες με σοφία από τους Δελφούς: “Γνώθι σαυτόν”, “Μηδέν άγαν”, “Παιδείας αντέχου”, “Φιλίαν τίμα”, “Γονείς σέβου”, “Δικαιοσύνην φύλαττε”
Η σοφία αυτή ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα για να γίνει μέρος της καθημερινής ζωής των κατοίκων της Βακτρίας.

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ελληνικες επιγραφες.

Η επιγραφή με τα δελφικά παραγγέλματα,
που βρέθηκε στην αρχαία Αλεξάνδρεια 
(νυν Αϊ Χανούμ του Αφγανιστάν).

 
Ως παιδί γίνε ευγενικός, ως νέος εγκρατής, ως μεσήλικας δίκαιος, ως μεγάλος να δίνεις σωστές συμβουλές


 

«Έχει απομείνει στο άδυτο του Απόλλωνα ένα μυστήριο που μας υπερβαίνει…»


Γ. Σεφέρης, Δελφοί, στο Δοκιμές



Βασικά Παραγγέλματα για Παιδιά:

Σεβασμός και Κοινωνική Συμπεριφορά:

Γονεῖς αἰδοῦ: Να σέβεσαι τους γονείς σου.

Φίλοις βοήθει: Να βοηθάς τους φίλους σου.

Ψέγε μηδένα: Να μην κατηγορείς και να μην ψέγεις κανέναν.

Καλόν εὖ λέγε: Να επαινείς το καλό.

Αυτοκυριαρχία και Σύνεση:

Μηδέν άγαν: Να μην κάνεις υπερβολές σε τίποτα.

Θυμοῦ κράτει: Να συγκρατείς το θυμό σου.

Φρονήσιν ἄσκει: Να καλλιεργείς τη σύνεση και την οξυδέρκεια.

Γνώση και Εκπαίδευση:
Γνῶθι σαυτόν: Να γνωρίζεις τον εαυτό σου.

Παιδείας ἀντέχου: Να αντέχεις και να δέχεσαι την εκπαίδευση.

Ακούσας νόει: Να κατανοείς αφού ακούσεις και μάθεις.

Δικαιοσύνη:
Ἡττῶ ὑπέρ δικαίου: Να δέχεσαι να ηττηθείς από το δίκαιο.

Πράττε δίκαια: Να κάνεις δίκαιες πράξεις.

 

Δραστηριότητες
Α. Σκέψεις και ιστορίες

Γνώθι σαυτόν → στιγμές που ανακάλυψα κάτι για τον εαυτό μου.

«Μηδέν άγαν» → στιγμές που κατάλαβα ότι το παρακάνω ή πρέπει να σταματήσω.

Σκέψου μια στιγμή που ένα παραγγέλμα σε βοήθησε ή θα μπορούσε να σε βοηθήσει.



Γράψε 1–2 προτάσεις ή πες τη στην τάξη.
Β. Ζωγραφίζω το παραγγέλμα


Διάλεξε ένα παραγγέλμα και φτιάξε ένα σκίτσο ή μικρό κόμικ που να δείχνει την αξία του.

Γ. Το δικό μου παραγγέλμα


Σκέψου μια δική σου σύντομη συμβουλή για τη ζωή.


Γράψε την και εξήγησε γιατί είναι σημαντική.
Δ. Σύνδεση με τη σημερινή ζωή


Σκέψου πώς ένα παραγγέλμα μπορεί να σε βοηθήσει:


Στο σχολείο

Στο παιχνίδι ή στον ελεύθερο χρόνο

Στις σχέσεις με φίλους ή οικογένεια


Ε. Μικρό θεατρικό / σκηνή


Σε ομάδες 2–3 παιδιών, φτιάξτε μια σύντομη σκηνή που δείχνει ένα παραγγέλμα στην πράξη.

Παίξτε τη στην τάξη.

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

άνοιξη

 άνοιξη θηλυκό. μία από τις τέσσερις εποχές του έτους ανάμεσα στο χειμώνα και το καλοκαίρι. Η άνοιξη έχει 3 μήνες: τον Μάρτιο, τον Απρίλιο και τον Μάιο.

Η λέξη άνοιξη ετυμολογείται από την αρχαία ελληνική λέξη ἄνοιξις (το άνοιγμα)η οποία προέρχεται από το ρήμα ἀνοίγω . Δηλώνει το «άνοιγμα» του καιρού της φύσης και των ανθών μετά τον χειμώνα. Στην αρχαία ελληνικήη εποχή ήταν γνωστή ως ἔαρ.
Ετυμολογική ρίζα: ἄνοιξις (ουσιαστικό) < ἀνοίγω (ρήμα).
  • Σημασιολογία: Η εποχή κατά την οποία "ανοίγουν" τα άνθη και ο καιρός.
  • Αρχαία Ελληνικά: Η λέξη ἔαρ (έαρ) χρησιμοποιούνταν αρχικά για την άνοιξη.
  • Συνώνυμα: Εαρινή ισημερία (αστρονομικά)Άνοιξη (μεταφορικά).
  • Φιλοδωρήματα: Οι νοικοκυραίοι δίνουν στα παιδιά αυγά, χρήματα ή άλλα κεράσματα ως ανταμοιβή για τις ευχές τους
    • «Ἦλθ’ ἦλθε χελιδών
      καλὰς ὥρας ἄγουσα,
      καλοὺς ἐνιαυτούς,
      ἐπὶ γαστέρα λευκά,
      ἐπὶ νῶτα μέλαινα.»
       Απόδοση στα Νέα Ελληνικά
      «Ήρθε, ήρθε το χελιδόνι
      φέρνοντας τις όμορφες ώρες 
      και τους καλούς καιρούς (τους καρπούς του έτους),
      με την κοιλιά την άσπρη
      και τη ράχη τη μαύρη.»
    Χελιδονάκι πέταξε
    Βρήκε πύργο κι έκατσε
    Και γλυκοκελάηδησε
    Μάρτη – Μάρτη μου καλέ
    Μάρτη – Μάρτη μου καλέ
    Και Απρίλη δροσερέ
    κι αν χιονίσεις, κι αν κακίσεις
    Πάλι Άνοιξη θ’ ανθίσεις!

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

αντωνυμιες -διαγωνισμα για τη Δευτερα

 ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

1.Πόσες είναι οι αντωνυμίες ;

Οι αντωνυμίες είναι οκτώ ειδών:

Πρ......................Κτ................Αυτ..................Ορ.............................,

 Δεικ.............Αν......................Ερ........................Αό...........................


2.Αναγνωρίζω το  είδος των  αντωνυμιών  στις παρακάτω προτάσεις

ΕΛΕΓΧΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΩΤΟΤΥΠΊΑ ΤΗΝ ΑΠΆΝΤΗΣΗ


Δεν θέλω αυτούςεσένα θέλω .

Της Μαρίας δεν της αρέσει τίποτα.

Θα έρθουμε με το δικό του αυτοκίνητο.

Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια.

Μαγειρεύω μόνος μου.

  • Ο Κώστας; Νομίζω πως κάνεις λάθος. Δεν είναι τέτοιο   παιδί.
  • Χάθηκε το κουτί με τις φωτογραφίες, τις οποίες μου έδωσες χθες 
  • Όσες φορές και να μου το πεις, δεν το θυμάμαι.
  • Ο Φίλιππος  θα κάνει ό,τι (= οτιδήποτε) πεις εσύ.
  • Ξυπνάει καθημερινά ό,τι (=όποια) ώρα θέλει.
  • Τι κάνεις;
  • ΠΡΟΣΟΧΗ Δεν παίρνει τόνο.

    • Πόσα μολύβια έχεις στην τσάντα σου;
    • Tίνος παιδιού είναι το βιβλίο;
    • Μερικές από αυτές τις ταινίες είναι πολύ καλές.
    • Είχε κάμποσο κόσμο στην αίθουσα και δυσκολεύτηκα να βρω θέση.
    • Αγόρασα κάτι που θα σου αρέσει πολύ.
    • Δώσε μου κατιτί.
    •  Κάθε πόλη έχει την ιστορία της.
    • Προσέχω το καθετί που λες. (οτιδήποτε λες)
    • Δεν θέλω αυτό το βιβλίο, το άλλο θέλω.
    • ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑΣ



Γ΄ Εθνοσυνέλευση-Η ναυμαχία του Ναβαρίνου (Ναυαρίνου)

Η Ἑλληνικὴ Ἀνεξαρτησία  προκύπτει ὡς αὐτόματο ἀποτέλεσμα τῆς Ναυμαχίας τοῦ Ναυαρίνου;;;;  ΟΧΙ....μελετούμε τις αποδείξεις.


ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΝ 

                                    ΕΠΕΙΔΗ ΑΝΤΕΞΑΝ 




Η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε τις προτάσεις αυτές και άρχισε να προετοιμάζεται, για να επιτεθεί εναντίον των νήσων που τις κρατούσαν οι Ελληνες.

«Η Συνθήκη του Λονδίνου, άσχετα αν δεν ικανοποιούσε απόλυτα τις ελληνικές βλέψεις, ήταν ο πρόλογος των κατοπινών διπλωματικών κινησεων που καταλήξανε στην ίδρυση του Ελληνικού Κράτους».

Οι σύμμαχοι απάντησαν στην εισβολή των Τούρκων στη Μεσσηνία στέλνοντας στις ελληνικές ακτές μια ναυτική μοίρα που κατέπλευσε στον όρμο του Ναυαρίνου, όπου ήταν ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος. Πρώτος άνοιξε πυρ ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος που ήταν μεγαλύτερος (126 πλοία απέναντι σε 27 που είχε η ενωμένη ρωσοαγγλογαλλική μοίρα). 


Η ναυμαχία του Ναυαρίνου, έργο του Ιβάν Αϊβαζόφσκι
Η ναυμαχία του Ναυαρίνου, έργο του Ιβάν Αϊβαζόφσκι

  Ο ΙΜΠΡΑΗΜ   ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ ΤΟΥ 1828  ,ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΑΥΑΡΙΝΟ 
1.Η τελική έκβαση της ναυμαχίας του Ναυαρίνου ήταν, όπως αποδείχτηκε, έξω από τα σχέδια της Αγγλίας, η οποία δεν ήθελε την καταστροφή του τουρκικού στόλου, αφού έτσι θα άλλαζαν οι ναυτικές ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο υπέρ της Ρωσίας. Μάλιστα, ο βασιλιάς της Αγγλίας χαρακτήρισε τη ναυμαχία «θλιβερό επεισόδιο».
2.Ἡ Ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου  κατέστρεψε ὁλοσχερῶς τὴν ναυτικὴ ἰσχὺ τοῦ Μωχάμετ Ἄλυ. 

3.Ἀκύρωσε τὴν προοπτικὴ τῆς σουλτανικῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν Μωχάμετ Ἄλυ. 

Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν προοπτικὴ ἐκμηδένισαν οἱ τρεῖς Μεγάλες Δυνάμεις στὸ Ναυαρῖνο. Ἀπολύτως ἐνδεικτικὸ τῶν προθέσεων τοῦ Μωχάμετ Ἄλυ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι, μόλις τέσσερα χρόνια μετὰ τὸ Ναυαρῖνο, τὸ 1831, ὁ Ἰμπραὴμ ἐξεστράτευσε μέσῳ Σινᾶ ἐναντίον τοῦ σουλτάνου, κατέλαβε πόλεις τῆς Συρίας, συνέτριψε τὸν ὀθωμανικὸ στρατὸ στὸ Ἰκόνιο καὶ τελικῶς ἀναχαιτίστηκε στὴν Προῦσσα, λίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη, ἀπὸ γαλλικά, ἀγγλικὰ καὶ ρωσσικὰ στρατεύματα (ἡ ἴδια σύνθεση μὲ τὸ Ναυαρῖνο).

4.Ἄνοιξε τὸν δρόμο γιὰ τὴν μετατροπὴ τῆς Αἰγύπτου σὲ ἀγγλικὴ ἀποικία καὶ τὴν διάνοιξη τῆς Διώρυγας τοῦ Σουέζ.(λίγα χρόνια μετά ) .

5.Ταυτόχρονα, ἐπιβεβαιώθηκε τὸ τέλος τῆς Ἱερᾶς Συμμαχίας, ἀφοῦ ἡ Αὐστρία εἶχε προσφέρει στὸν Ἰμπραὴμ μεταγωγικὰ ὥστε νὰ μεταφέρει τὰ στρατεύματά του στὴν Ἑλλάδα.


Ἑπομένως ἡ Ἑλληνικὴ Ἀνεξαρτησία ΔΕΝ προκύπτει ὡς αὐτόματο ἀποτέλεσμα τῆς Ναυμαχίας τοῦ Ναυαρίνου.

1. Αναφέρετε τις τρεις φάσεις της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης. Γιατί έγινε σε τρεις φάσεις; 

2. Ποιες ήταν οι κύριες αποφάσεις της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης;

 3. Τι όριζε η Συνθήκη του Λονδίνου (1827); Γιατί το οθωµανικό κράτος δεν συµµορφώθηκε µε τους όρους της; 

4.  Σκεφτείτε τους πρωταγωνιστές της ναυµαχίας του Ναβαρίνου και αναλύστε τους λόγους που οδήγησαν τις Μεγάλες ∆υνάµεις της εποχής να πάρουν µε τόσο καθαρό τρόπο θέση υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης. 

1500 εως 1800

 μαυρο χρώμα η Γερμανία

--------------------------------------------------------

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ-σχολείο

γλώσσες  στον πλανήτη Γη 2023

τι παρατηρω;;;;
Κάντε κλικ στην εικόνα για να ανοίξει η εφαρμογή σε νέο παράθυρο





Οι Μεγάλες Δυνάμεις και η Ελληνική Επανάσταση (1821-1828)

  1. Ρωσία (Τσαρική Αυτοκρατορία)

    • Στόχος: κυριαρχία στους εμπορικούς δρόμους από τη Βαλτική έως το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

    • Στήριξε εξεγέρσεις που αποδυνάμωναν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

    • Παρουσιαζόταν ως προστάτης των ορθόδοξων πληθυσμών.

    • Αντιπάλευε οποιαδήποτε αστικοδημοκρατική ή επαναστατική κίνηση λόγω του φεουδαρχικού χαρακτήρα της.

  2. Αγγλία (Βρετανική Αυτοκρατορία)

    • Στόχος: διατήρηση του υπάρχοντος status quo στην περιοχή, για την ασφάλεια των θαλάσσιων εμπορικών δρόμων.

    • Είχε ισχυρή παρουσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (Βρετανοί αξιωματικοί στο στόλο).

    • Στόχευε στην σταθερότητα και φθηνή ασφάλεια, όχι στην προώθηση επαναστάσεων.

  3. Γαλλία

    • Ανησυχούσε για την ενίσχυση του ελληνικού εμπορικού στόλου.

    • Μοιραζόταν ανησυχίες με Αγγλία και Αυστροουγγαρία για την ενδυνάμωση της Ρωσίας.

  4. Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία

    • Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους είχε ανακτήσει εδάφη.

    • Πολιτική: διατήρηση τάξης και αποφυγή επαναστατικών κινήσεων που θα μπορούσαν να ταράξουν την περιοχή.

Για την επιχειρηματολογία  που γεφυρώνει τις δύο  εκτιμήσεις , Ιωάννας και δικής μου


Δυσμενής διεθνής συγκυρία στην αρχή


Μετά την ήττα του Nαπολέοντα και τη δημιουργία της Ιεράς Συμμαχίας, οι μεγάλες μοναρχίες της Ευρώπης ήταν γενικά εχθρικές προς επαναστάσεις.
Η δυναμική της ίδιας της Επανάστασης
Η επιτυχία των Ελλήνων στο πεδίο της μάχης και η επιβίωση της επαναστατικής εξουσίας δημιούργησαν τετελεσμένα γεγονότα.


Αυτά τα γεγονότα ανάγκασαν τις Δυνάμεις να προσαρμόσουν την πολιτική τους.

Ο ρόλος των Μεγάλων Δυνάμεων

Η παρέμβασή τους (π.χ. στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου) ήταν σημαντική για την τελική έκβαση.

Όμως, δεν δημιούργησαν από το μηδέν το ελληνικό κράτος.


Κριτική σε μια σύγχρονη ερμηνεία

Αυτο απορρίπτει την άποψη ότι το ελληνικό κράτος ήταν απλώς «εξωτερική επινόηση» των Δυνάμεων.

Υποστηρίζει ότι η ίδια η επανάσταση επέβαλε την ύπαρξή του.

Πώς συνδέεται με τη συζήτηση που είχαμε στην τάξη


ΙΩΑΝΝΑ:Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου ήταν καθοριστική.
ΕΓΩ:Οι Δυνάμεις κινήθηκαν και με βάση δικά τους συμφέροντα.
ΑΡΑ....
Οι Έλληνες άνοιξαν την πόρτα της ελευθερίας· οι Μεγάλες Δυνάμεις την έσπρωξαν όταν είδαν ότι τους συνέφερε.


Και κάτι πολύ ενδιαφέρον: υπάρχει ένα ιστορικό γεγονός του 1828–1829 που συχνά ξεχνιέται, αλλά δείχνει ότι οι μάχες συνεχίστηκαν ακόμη και μετά το Ναυαρίνο, και μπορεί να αλλάξει λίγο τη συζήτηση....




Ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός που συχνά ξεχνιέται μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου είναι η εκστρατεία στη Στερεά Ελλάδα το 1828-1829, που κατέληξε σε μια πραγματικά σημαντική μάχη.
Η μάχη που δείχνει ότι ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει
Μάχη της Πέτρας (12 Σεπτεμβρίου 1829)

Τοποθεσία: Πέτρα Βοιωτίας, κοντά στη Λιβαδειά

Ελληνικές δυνάμεις: περίπου 3.000
Αρχηγός: Δημήτριος Υψηλάντης
Αντίπαλος: οθωμανικός στρατός που αποχωρούσε από τη Στερεά Ελλάδα.

Γιατί είναι σημαντική

Η μάχη αυτή θεωρείται συχνά: η τελευταία μάχη της Ελληνικής Επανάστασης. Το Ναυαρίνο έφερε μεγάλη αλλαγή ισορροπίας. Αλλά ο ελληνικός στρατός συνέχισε να πολεμά και να κερδίζει μάχες μέχρι το τέλος.




Αν το Ναυαρίνο είχε τελειώσει τον πόλεμο, γιατί έγινε η μάχη της Πέτρας το 1829; Αρα η σκεψη της Ιωαννας ηταν σωστη. Σπάνια υπάρχει ένα μόνο γεγονός που τα εξηγεί όλα,αλλά αλυσίδα γεγονότων.


Η γεωγραφία της μάχης είναι αυτό που κάνει τη Μάχη της Πέτρας τόσο διδακτική για τους μαθητές.
Πού βρίσκεται η Πέτρα

Η Πέτρα είναι ένα στενό πέρασμα στη Βοιωτία, ανάμεσα στη Λιβαδειά και τη Θήβα.
Το σημείο βρίσκεται κοντά στο όρος Ελικώνας και αποτελεί φυσικό διάδρομο για όποιον στρατό κινείται από τη Στερεά Ελλάδα προς την Αττική.
Η στρατηγική του Υψηλάντη

Ο Δημήτριος Υψηλάντης έκανε κάτι πολύ έξυπνο στρατιωτικά:


Κατέλαβε τους γύρω λόφους.


Έστησε οχυρώσεις με πέτρες (τα λεγόμενα ταμπούρια).


Άφησε το πέρασμα ανοιχτό ώστε ο οθωμανικός στρατός να αναγκαστεί να περάσει από εκεί.

Έτσι ο αντίπαλος στρατός:

1.δεν μπορούσε να απλωθεί,2.δεχόταν πυρά από ψηλότερες θέσεις,3.και τελικά αναγκάστηκε να ζητήσει διαπραγμάτευση αποχώρησης.

Αν ήσασταν στρατηγοί και θέλατε να σταματήσετε έναν στρατό που περνά από μια περιοχή, θα τον αντιμετωπίζατε σε ανοιχτή πεδιάδα ή σε στενό πέρασμα;

Υπάρχει πράγματι μια ενδιαφέρουσα “ιστορική συμμετρία” στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 που φαίνεται πολύ καθαρά αν τη δει κανείς στον χάρτη.
1. Η αρχή

Η επανάσταση ξεκινά ουσιαστικά από τον βορρά:


Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης περνά τον ποταμό Προύθο το 1821.


Η εξέγερση αρχίζει στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (Μολδαβία και Βλαχία).

Αυτή η προσπάθεια τελικά καταλήγει στην ήττα στη
Μάχη του Δραγατσανίου.
2. Η μεταφορά του αγώνα

Μετά την αποτυχία στον βορρά, το κέντρο του αγώνα μεταφέρεται νότια:

Πελοπόννησος
Στερεά Ελλάδα
νησιά του Αιγαίου

Εκεί γίνονται οι μεγάλες μάχες, όπως:

Άλωση της Τριπολιτσάς
Μάχη των Δερβενακίων
Ναυμαχία του Ναυαρίνου

Το τέλος

Η επανάσταση κλείνει πάλι στη Στερεά Ελλάδα, με τη
Μάχη της Πέτρας.

Εκεί ο Δημήτριος Υψηλάντης (αδελφός του Αλέξανδρου) νικά και υποχρεώνει τον οθωμανικό στρατό να αποχωρήσει.


Η “συμμετρία”Εντυπωσιαζόμαστε όταν το δουμε έτσι:
Η επανάσταση αρχίζει με έναν Υψηλάντη (Αλέξανδρο).
Τελειώνει με έναν Υψηλάντη (Δημήτριο).

Και γεωγραφικά:
αρχίζει εκτός του ελληνικού χώρου (βόρεια Βαλκάνια)
και τελειώνει μέσα στον πυρήνα του νέου κράτους (Στερεά Ελλάδα).

Αυτή η εικόνα μας βοηθά να καταλάβουμε ότι η επανάσταση ήταν μια μεγάλη διαδρομή στον χώρο και στον χρόνο, όχι ένα μόνο γεγονός.




Υπάρχει πράγματι μια πολύ ενδιαφέρουσα στρατηγική ομοιότητα ανάμεσα στη Μάχη των Δερβενακίων και τη Μάχη της Πέτρας. Αυτό φαίνεται καθαρά όταν τις δει κανείς πάνω στον χάρτη.
1. Το ίδιο γεωγραφικό μοτίβο


Και στις δύο περιπτώσεις οι Έλληνες διάλεξαν:

στενά περάσματα ανάμεσα σε βουνά.

Στα Δερβενάκια, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης περίμενε τον στρατό του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη μέσα σε στενά περάσματα της Αργολίδας.

Στην Πέτρα, ο Δημήτριος Υψηλάντης έκλεισε τον δρόμο των Οθωμανών σε στενό πέρασμα της Βοιωτίας.
2. Η ίδια στρατηγική λογική

Το σχέδιο ήταν παρόμοιο:

Οι Έλληνες κατέλαβαν υψηλές θέσεις στα βουνά.

Περίμεναν τον αντίπαλο να περάσει από το στενό σημείο.
Ετσι...
Ο εχθρικός στρατός δεν μπορούσε να απλωθεί και έγινε ευάλωτος.Στα Δερβενάκια καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη.Στην Πέτρα ο οθωμανικός στρατός αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία αποχώρησης.

Οι Έλληνες δεν είχαν μεγάλο τακτικό στρατό, αλλά είχαν καλή γνώση του χώρου.

Δηλαδή:χρησιμοποιούσαν τα βουνά και τα περάσματα σαν φυσικά οχυρά.

Αν είχατε μικρότερο στρατό, θα διαλέγατε ανοιχτή πεδιάδα ή στενό πέρασμα;





ΕΛΕΝΑ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ