«Προχτές ‘αναστήσαμε’ το άγαλμά της συντηρημένο, με το κεφάλι και με όλα τα μικρά θραύσματα στη θέση τους για πρώτη φορά… Και ξαφνικά το αίθριο του νέου μουσείου των Αιγών, που θα γίνει παλάτι και ναός της γέμισε με την παρουσία της…».
Ο γιος της Ευρυδίκης, ο Φίλιππος Β΄(359-336 π.Χ.) ήταν αυτός, που έκανε την Μακεδονία πρώτη δύναμη, κυριάρχησε στα Βαλκάνια και ένωσε για πρώτη φορά τους Έλληνες. Ενώ ο εγγονός της Αλέξανδρος Γ΄ (336-323 π.Χ.) έφερε τον Ελληνισμό στις όχθες του Ινδού και έγινε ο πρώτος πολίτης της Οικουμένης.
ΑΙΓΕΣ
Η περίφημη «ολόχρυση», λόγω των πολυτελών, χρυσών κοσμημάτων της, «Δέσποινα των Αιγών».

διαρκεια: 3 μήνες ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
1ο ΘΕΜΑ : ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΚΟΥΠΑ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ
ΝΕΟ ΕΥΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΙΣ ΑΙΓΕΣ!
Το 2020 βρέθηκε ένα εξαιρετικά πολύτιμο και απροσδόκητο εύρημα για τον τρόπο που μάθαιναν την ορθογραφία τα παιδια... στις Αιγές .
Ένας μαθητής που μπέρδευε το ο με το ω και το ει με το ι, προσπαθώντας να μάθει την ορθογραφία του , χάραξε προσεκτικά σε μια ταπεινή πήλινη κούπα που βρέθηκε σπασμένη ένα ποίημα ανώνυμου συγγραφέα, που εδώ μας παραδίνεται στην πιο παλιά και αυθεντική μορφή του:
''Το τριαντάφυλλο ανθίζει για λίγο, αν ο χρόνος του περάσει, αναζητώντας το ... δεν θα βρεις πια λουλούδι, αλλά αγκάθια. ΄΄
Το ποίημα μας δίνει με τον πιο άμεσο και στην κυριολεξία πρωτότυπο τρόπο μια εικόνα της πνευματικής κίνησης στην πόλη των Μακεδόνων την στιγμή της τελευταίας αναλαμπής της.
«ΤΟ ΡΟΔΟΝ ΑΚΜΑΖΕΙ ΒΑΙΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΕΑΝ ΔΕ ΠΑΡΕΣΤΗ ΖΗΤΩΝ ΕΥΡΗΣΕΙΣ ΟΥ ΡΟΔΟΝ ΑΛΛΑ ΒΑΤΟΝ»
Το ποίημα των Αιγών παροτρύνει τον μαθητή να μην σπαταλάει τον χρόνο που κυλά ανελέητα
Ένα ποίημα μαθητή σε αγγείο, ανάμεσα στα ευρήματα των ανασκαφών στις Αιγές.

«Συγγένειες!»
Ταξιδεύουμε
στο Αφγανιστάν του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Begram..." Αφγανιστάν κοντά στην Καμπούλ.
Ο Αλέξανδρος ήταν και εδώ... κάπου εδώ γύρω έχτισε την Αλεξάνδρεια του ινδικού Καυκάσου (Hindukush). Ο δρόμος για την Ινδία, ο δρόμος των μπαχαρικών, των πολύτιμων λίθων και του μεταξιού περνούσε από δω...
Στις βουδιστικές επιγραφές του 1ου και του 2ου αιώνα μ.Χ. εμφανίζονται ωραία ελληνικά ονόματα: Δημήτριος, Διόδωρος, Διονυσόδωρος, Ηλιόφιλος, Ζηνόφιλος, Θεοδάμας, Ίσανδρος, Καλλιφών, Παλαμήδης, Ευχή, Σοφή...
Σε έναν κόσμο με μεγάλους δρόμους ,μεγάλα γυμνάσια και θέατρα ,μεγάλες πόλεις, με γόνιμες συνυπάρξεις λαών και πλούσιες ανταλλαγές οι άνθρωποι παντού, επέμεναν παραδοσιακά σε κάποιες 'Μακεδονικότητες'. Μια από αυτές είναι η καυσία, τα χαρακτηριστικό μακεδονικό καπέλο που το βλέπουμε από τα βασιλικά κυνήγια των Αιγών ως την Αλεξάνδρεια, την Πομπηία, τα νήσια του Αιγαίου και την Μικρασία ,τις όχθες του Ινδού....
Συχνά στα νομίσματά τους οι βασιλείς, εδώ στις εσχατιές της ελληνιστικής Οικουμένης εμφανίζονται με την καυσία που ξέρουμε ότι φορούσε και ο Μεγαλέξανδρος, ένα καπέλο που θυμίζει πολύ, τόσο που μοιάζει απίστευτο νάναι τυχαίο, το αφγανικό Pakol, έναν μπερέ από τσόχα που για πολλούς είναι χαρακτηριστικό της 'εθνικής' ενδυμασίας τους....
Ας ευχηθούμε να μη χρειαστεί να ματώσουν άλλο, τα γυναικόπαιδα στο Αφγανιστάν ,να μη ζητιανεύουν στα σταυροδρόμια και οι νέοι να μην ξεριζώνονται....
ΣΤΙΣ ΑΙΓΕΣ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Η εκπαίδευση των Βασιλικών Παίδων περιλάμβανε και θεωρητικά μαθήματα. Πιο συγκεκριμένα, διδάσκονταν μαθήματα Γραμματικής, Αριθμητικής, Αστρονομίας, Ρητορικής, Ηθικής, Πολιτικής, Φιλοσοφίας, Μουσικής και Ποίησης. Στους Βασιλικούς Παίδες ανήκε και ο Αλέξανδρος, ο οποίος παρακολούθησε –μαζί με τους υπόλοιπους συμμαθητές του– τα μαθήματα του Αριστοτέλη στην κατάφυτη περιοχή του Νυμφαίου, στην αρχαία Μίεζα. Ο Αλέξανδρος επίσης διδάχθηκε και τα Ομηρικά Έπη λόγω του ιδιαίτερου θαυμασμού του για τον Αχιλλέα, του οποίου υπήρξε μακρινός απόγονός - όπως υποστήριζε η μητέρα του,η Μυρτάλη. Είχε λάβει επίσης μαθήματα Ιατρικής.
Για τη μετάβαση των αγοριών από την ομάδα των «εφήβων» σε εκείνη των «νέων» διοργανώνονταν αγώνες δρόμου πεζών αλλά και ιππέων.
Το ίδιο συνέβαινε και στην περίπτωση των κοριτσιών για τη μετάβασή τους από την παιδική ηλικία στην αντίστοιχη των «τελείων γυναικών». Οι τελετές ολοκληρώνονταν με την αφιέρωση αναθημάτων στους θεούς: στον Διόνυσο και στον Ηρακλή για τα αγόρια, στην Άρτεμη και στη Δήμητρα για τα κορίτσια.
Μια πόλη που έκοψε δικά της νομίσματα, είχε ανάκτορο, εντυπωσιακά τείχη, γυμνάσιο και θέατρο, ενώ έδωσε και μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες επιγραφές με δελφικά παραγγέλματα , απτές αποδείξεις του βάθους της επίδρασης του ελληνισμού σε χώρες μακρινές. Ίσως να ήταν από αυτήν την πόλη που εμπνεύστηκαν οι Βουδιστές την νέα τεχνοτροπία αναπαράστασης του Βούδα, αυτό που σήμερα ονομάζουμε ελληνοβουδιστική τέχνη .
Σήμερα, στην πόλη λειτουργεί παραδοσιακό τεϊοπωλείο . Όπως φαίνεται στην εικόνα, ο ιδιοκτήτης φρόντισε να προσφέρει μια «πινελιά παράδοσης», αφού τα κορινθιακά κιονόκρανα του Άι Χανούμ λειτουργούν ως τραπέζια για το τσάι , ενώ άλλοι δωρικοί και ιωνικοί κίονες παίζουν τον ρόλο της στήριξης της (ξύλινης) οροφής. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: ο ιδιοκτήτης του τεϊοπωλείου διέσωσε, άθελα και εν αγνοία του, το μεγαλύτερο αριθμό κιόνων από την περίφημη πόλη!


































Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου