Β΄ πολιορκία του Μεσολογγίου – ΕΞΟΔΟΣ (1825-1826)

ζωή = ανεξαρτησία vs υποταγή = θάνατος

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Χάρις στα Ελληνικά Χρονικά έχουμε λεπτομερή καταγραφή όλων των γεγονότων της πολιορκίας, από την 1η Ιανουαρίου 1824 μέχρι και την 20η Φεβρουαρίου 1826.Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, που είναι και η πρώτη ελληνική εφημερίδα που κυκλοφορούσε συνεχώς για δύο χρόνια, μέχρι που μία τουρκική οβίδα κατέστρεψε την τυπογραφική μηχανή

Από τη στεριά το Μεσολόγγι προστατευόταν από ένα χωματότοιχο και από τέσσερις προμαχώνες. Οι Μεσολογγίτες, μετά την πρώτη πολιορκία, με την καθοδήγηση του μηχανικού Κοκκίνη, είχαν ενισχύσει καλά τα αμυντικά χαρακώματα. Πίσω από την τάφρο και το χαράκωμα της πρώτης γραμμής, άνοιξαν μια δεύτερη τάφρο κι ακόμα ένα χαράκωμα. Επίσης ήταν οχυρωμένα και τα νησάκια της λιμνοθάλασσας που σχηματίζεται μπροστά από την πόλη.

Υπήρχαν και 48 κανόνια στο κάστρο, 2 όλμοι, 2 βομβιβόλοι και 4.000 πολεμιστές που ενισχύονταν από τους πολίτες. Υπήρχαν ακόμα και 12.000 γυναικόπαιδα μέσα στο Μεσολόγγι.

Ο Κιουταχής ξεκίνησε μαζικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς, επιχείρησε και στενό αποκλεισμό από τη θάλασσα, αλλά δεν τα κατάφερε. Ο Μιαούλης με τον ελληνικό στόλο μπόρεσε αρκετές φορές και έσπασε τον αποκλεισμό και τροφοδότησε τους ηρωικούς υπερασπιστές του Μεσολογγίου με τρόφιμα και πυρομαχικά. Οι πολιορκούμενοι κατάφεραν και οργάνωσαν αντεπιθέσεις , όπως εκείνη στις 24 Ιούλη 1825, ύστερα από συνεννόηση με τους οπλαρχηγούς της ανατολικής Ρούμελης – κυρίως με τον Καραϊσκάκη – βγήκαν από το κάστρο και χτύπησαν το τουρκικό στρατόπεδο, ενώ ο Καραϊσκάκης χτυπούσε από την έξω μεριά αναγκάζοντας τον Κιουταχή που έχασε πολύ στρατό να τραβηχτεί στο διάσελλο του Ζυγού και να περάσει στην άμυνα.

Στο μεταξύ ο Ιμπραήμ που πήρε νέες ενισχύσεις και νέες υποσχέσεις από τον Σουλτάνο, περνά από το Ρίο στη Στερεά με 10.000 στρατό. Ετσι από τις 25 Δεκέμβρη ενώνεται με το στρατό του Κιουταχή και ξαναρχίζουν οι επιθέσεις.
Η Έξοδος
Με την βοήθεια του Γεωργίου Καραϊσκάκη και του Κίτσου Τζαβέλα,

οι οποίοι έφτασαν στο Μεσολόγγι το καλοκαίρι του 1825, οι Μεσολογγίτες πήραν κουράγιο.
​
Στις προτάσεις του Κιουταχή για συνθηκολόγηση και παράδοση αντιδρούσαν με χιούμορ και ειρωνεία:
του έστελναν δοχεία με κρασί για να γιορτάσει την "νίκη" του, και του παραγγέλναν:
"Τα κλειδιά του κάστρου τα έχουμε πάνω στα κανόνια. Έλα να τα πάρεις!

Τα Χριστούγεννα ο Ιμπραήμ έστησε την σκηνή του δίπλα από αυτήν του Κιουταχή,
κοροϊδεύοντάς τον που εννέα μήνες δεν μπόρεσε να καταλάβει έναν "φράχτη" (υπονοώντας την χαμηλή και
πρόχειρη οχύρωση που είχε το Μεσολόγγι), ενώ ο ίδιος θα το κατάφερνε σε δυο εβδομάδες.

Η κατάσταση είχε αρχίσει να γίνεται δύσκολη για τους πολιορκημένους. Ο καπετάν-Μιαούλης κατόρθωνε όλο και πιο δύσκολα να σπάει τον αποκλεισμό, μέχρι τα μέσα του Ιανουαρίου 1826.
​
Στα τέλη Φεβρουαρίου ο Ιμπραήμ κατέλαβε τα νησάκια της λιμνοθάλασσας Βασιλάδι, Πόρο και Ντολμά.
Από τότε, ο πολιορκητικός κλοιός των Τουρκοαιγυπτίων στένεψε και ο Μιαούλης δεν κατάφερε να τον σπάσει ξανά.
​Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Έπρεπε πια να διαλέξουν "εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με τον Χάρο" (όπως έγραφε ο Διον. Σολωμός στους "Ελεύθερους Πολιορκημένους").
​
Οι οπλαρχηγοί αποφάσισαν έξοδο. Την όρισαν για τα ξημερώματα της Κυριακής.
Οι ανήμποροι μεταφέρθηκαν κατά ομάδες σε διάφορα σπίτια, μαζί με μπόλικο μπαρούτι. Αν έρχονταν οι Τούρκοι εναντίον τους, θα ανατινάζονταν.


Σάββατο του Λαζάρου. 10 Απριλίου. Βράδυ.
Τρεις φάλαγγες άρχισαν να βγαίνουν από τις πύλες του Μεσολογγίου. Δεξιά κι αριστερά πολεμιστές, στην μέση γυναικόπαιδα.
Οι Τούρκοι όμως ήταν ειδοποιημένοι. Προδοσία; Ποιος ξέρει... Άρχισαν να πυροβολούν τους εξαθλιωμένους από την πείνα “Εξοδίτες”.


Εκείνη την δύσκολη ώρα, από την μεσαία ομάδα, αυτήν με τα γυναικόπαιδα, ακούστηκε μια φωνή "Πίσω! Πίσω!". Επικράτησε πανικός. Άλλοι πήγαιναν μπροστά για να φύγουν, άλλοι γυρνούσαν πίσω.

​
Μέσα στην αντάρα, οι περισσότεροι εξοντώθηκαν. Οι πληροφορίες λένε πως από τους 3.000 που πήραν μέρος στην Έξοδο, οι 1.700 σκοτώθηκαν.
Άλλα 6.000 γυναικόπαιδα οδηγήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
Οι απώλειες ήταν τρομακτικές για τους Έλληνες. Όσοι ξέφυγαν και κρύφτηκαν στα γειτονικά βουνά, άκουγαν όλη την επόμενη ημέρα (Κυριακή των Βαΐων) κανονιοβολισμούς, πυροβολισμούς και συνεχείς εκρήξεις. Ήταν οι Μεσολογγίτες του τμήματος που είχε υποχωρήσει, καθώς και οι άρρωστοι και οι αδύναμοι που είχαν μείνει πίσω, που πολεμούσαν τους Τούρκους και που ανατινάζονταν μαζί με τους εχθρούς.
Μπαίνουν τέλος στο Μεσολόγγι ο Κιουταχής και ο Ιμπραήμ, συνοδευόμενοι από τους ξένους αξιωματικούς και από τους Πρόξενους στην Πάτρα της Αγγλίας, ο Φίλιπ Τζέιμ Γκρην, και της Αυστρίας, ο αβάς Δον Μικαρέλι, που έτρεξαν, μόλις μάθανε ότι έπεσε το Μεσολόγγι, να συγχαρούν τους πασάδες.

«Αυτό στάθηκε το τέλος του Μεσολογγίου», σημειώνει ο Φωτιάδης. «Μήτε τα τόσα ασκέρια, μήτε οι τόσες αρμάδες, μήτε οι τόσες τέχνες των Ευρωπαίων, μήτε η αρρώστια μπόρεσαν να γονατίσουν τους υπερασπιστές του. Τους λύγισε η πείνα, που κανείς αντρειωμένος δεν τη νίκησε ποτέ. Μα ούτε και τότε παραδόθηκαν. Προτίμησαν να μείνουν λεύτεροι».

Η νίκη αυτή στο Μεσολόγγι και η κατάληψη της Αθήνας που ακολούθησε, έμοιασε να σημαίνει το τέλος της εξέγερσης. Αντίθετα όμως αυτή η σφαγή ταρακούνησε τους λαούς του κόσμου και σήμανε την αρχή της τελικής επικράτησης της Ελληνικής Επανάστασης.

Το Μεσολόγγι ως αρχέτυπο θυσίας, ως σύμβολο ελευθερίας, ως εμβληματικός τόπος μνήμης, έχει αποβεί στην κοινή συνείδηση του νέου ελληνισμού αστείρευτη πηγή συγκινήσεων και  πρότυπο που καθορίζει τα ηθικά μέτρα και τις αξίες της συνύπαρξης και των συλλογικών επιδιώξεων μιας κοινωνίας η οποία επιθυμεί να υπάρχει ως ελεύθερο έθνος. 

Το Μεσολόγγι βρίσκονταν στα χέρια των Ελλήνων από την κήρυξη της επανάστασής του, στις 20 Μάη 1821. Τον Οκτώβριο του 1822 ο Ομέρ Βρυώνης με τον στρατό του πολιόρκησαν για πρώτη φορά το Μεσολόγγι, όμως η φρουρά του, με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη, τους καθυστέρησε αρκετά, μέχρι που χειμώνιασε. Μετά τα Χριστούγεννα, οι Τούρκοι έλυσαν την πολιορκία και έφυγαν.

Στις προτάσεις του Κιουταχή για συνθηκολόγηση και παράδοση αντιδρούσαν με χιούμορ και ειρωνεία: του έστελναν δοχεία με κρασί για να γιορτάσει την "νίκη" του, και του παραγγέλναν: "Τα κλειδιά του κάστρου τα έχουμε πάνω στα κανόνια. Έλα να τα πάρεις!      ΕΩΣ ΕΔΩ                                 

σχολείο        ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

https://messolonghibylocals.com/diadromes/to-chronologio-tis-polis-tou-mesolongiou/

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1825

λαγουμιτζήδες

Ο Κολοκοτρώνης ΠΈΤΑΞΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΆ ΤΟΥ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ. και ξεκίνησε ανταρτοπόλεμο.

​ΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΜΠΡΑΗΜ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΥΣ      (Από τα "Ελληνικά Χρονικά")

ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ 

3500 Τουρκοι -5

0 Ελληνες  νεκροι

“Στο αιματοπότιστο νησί

μια χούφτα παλληκάρια

Το μέγα δένδρο ανάστησε

με τα χρυσά κλωνάρια

Ω! Μεσολόγγι! Ω! Δόξας γη!

Κι΄αστράφτει στον αιώνα

η Κλείσοβα του ολόφωτου

Μετώπου σου Κορώνα!”

Κωστής Παλαμάς

ΕΩΣ ΕΔΩ..................................................................................................

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΛΩΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
η σύγκρουση





Θεοδ. Βρυζάκη "Η θυσία του Καψάλη"


Πρόσφυγες από το Μεσολόγγι

Προβλήματα με ανάλογα ποσά

 

Στρατηγική για προβλήματα με ανάλογα ποσά

1. Ελέγχω αν τα ποσά είναι ανάλογα

Ρωτάω:

• Όταν διπλασιάζεται το ένα, διπλασιάζεται και το άλλο;

👉 Αν ναι, μπορώ να χρησιμοποιήσω αναλογία.

2.  Σχηματίζω τον λόγο των ποσών και την αναλογια

3.Λύνω με χιαστί γινόμενα

2Χ =1.8

2Χ =8

Χ =8:2

Χ=4

Κλάσμα – Χιαστί – Τελείωσα😀😀😀😀😀😀😀

4. Απαντηση ολοκληρωμενη

προβληματα

3 εισιτήρια κοστίζουν 12 €.

α) Πόσο κοστίζουν 6 εισιτήρια;
β) Πόσο κοστίζει 1 εισιτήριο;

........................................................

4 τετράδια κοστίζουν 8 €.

α) Πόσο κοστίζουν 7 τετράδια;

............................................................

Ένα αυτοκίνητο καταναλώνει 6 λίτρα βενζίνης για 100 km.

α) Πόσα λίτρα χρειάζεται για 200 km;

............................................................................................................

Ένα λεωφορείο διανύει 180 km σε 3 ώρες με σταθερή ταχύτητα.

α) Πόσα km διανύει σε 1 ώρα;
β) Πόσα km διανύει σε 5 ώρες;

.........................................................................................................

Μετρώντας δυσπρόσιτα ύψη

 Θέλουμε να μετρήσουμε το ύψος ενός κτηρίου ή ενός μνημείου, όπως για παράδειγμα ενα  άγαλμα της πόλης μας ή  το υψος του σχολείου μας.

Η δασκάλα  μας ισχυρίζεται ότι δεν χρειαζόμαστε σκαλωσιές ή γερανούς, μετροταινίες κ.λπ. απλά μάς χρειάζεται μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, ένας καλός εκτυπωτής, ένας χάρακας και ... να έχουμε πρόσφατα μετρήσει το ύψος μας!

 Πώς μπορεί να γίνει ο υπολογισμός;;;;;;

ΖΩΑ

 Τα ζώα ζουν εκεί που μπορούν να επιβιώσουν.

Τι χρειάζεται ΈΝΑ  ζώο για να ζήσει σε ένα πολύ ψηλό βουνό;

Και ΤΙ μέσα σε ένα πυκνό δάσος;

1. Ζώα της Νότιας Αμερικής-Οι «αστείοι» του δάσους

Η Νότια Αμερική φιλοξενεί το τροπικό δάσος του Αμαζονίου και είναι γνωστή για την πλούσια βιοποικιλότητά της. 

Λάμα : Μοιάζουν με χνουδωτά συννεφάκια με πόδια! Είναι πολύ κοινωνικά!(Προσαρμογή σε μεγάλο υψόμετρο-Αντοχή στο κρύο και το ανάγλυφο-Διατροφή και ανθεκτικότητα- Ιστορική σχέση με τον άνθρωπο (Εξημέρωση): Τα λάμα εξημερώθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια (4.000-6.000 χρόνια) από τους αυτόχθονες πληθυσμούς των Άνδεων )

Ιαγουάρος , Καπιμπάρα (το μεγαλύτερο τρωκτικό στον κόσμο), Βικούνια,  Μυρμηγκοφάγος, Μαϊμούδες, Άνδεια Κόνδορας, Μακάο (πολύχρωμοι παπαγάλοι), Πράσινος Ανακόντα, Πράσινος δενδρόβιος βόας, Καϊμάν (είδος αλιγάτορα), Βάτραχοι , Δελφίνι του Αμαζονίου

2. Ζώα της Ασίας-Οι «γίγαντες» της παρέας

Λόγω της τεράστιας έκτασής της, η Ασία έχει ποικίλα οικοσυστήματα, από την παγωμένη Σιβηρία έως τις τροπικές ζούγκλες.

Γιγάντιο Πάντα: Η αγαπημένη «ασπρόμαυρη αρκούδα» που τρώει όλη μέρα μπαμπού και της αρέσει να κάνει τούμπες.

Κόκκινο Πάντα: Μοιάζει περισσότερο με ρακούν ή αλεπού, έχει φουντωτή ουρά και είναι απίστευτα χαριτωμένο.

Ελέφαντας: Στην Ασία οι ελέφαντες θεωρούνται πολύ έξυπνοι και κοινωνικοί.

Ασιατικός Ελέφαντας, Βεγγαλική Τίγρη, Γιγαντιαίο Πάντα (Κίνα), Ορανγκουτάν (Βόρνεο/Σουμάτρα), Ρινόκερος της Ιάβας, Λεοπάρδαλη της Ινδίας, Προβοσκιδωτή μαϊμούδες

3. Ζώα της Αυστραλίας-ζώα της αγκαλιάς

Η Αυστραλία είναι μοναδική, καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό των θηλαστικών της είναι μαρσιποφόρα

• Κοάλα: Μοιάζουν με αρκουδάκια, αλλά είναι μαρσιποφόρα! Περνούν σχεδόν όλη τη μέρα τους κοιμισμένα πάνω σε ευκαλύπτους.
• Καγκουρό: Τα μωρά τους (που λέγονται "joeys") ζουν μέσα στο πιο τέλειο «φυσικό σακίδιο(μάρσιπο) μέχρι να μεγαλώσουν.
• 

  

  
  

  

  

  

  
  

  
  

  
  
  
  
  
  
  
  
  

1825: Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο

Στις αρχές του 1825 ο Ιμπραήμ έκανε απόβαση στην Μεθώνη (Ν.Δ. άκρο της Πελοποννήσου). Ο στρατός του ήταν καλά οργανωμένος από Γάλλους αξιωματικούς. Αντίθετα, οι Έλληνες όχι μόνο ήταν ανοργάνωτοι ακόμη, αλλά και εξαιτίας του εμφυλίου ο Κολοκοτρώνης και άλλοι οπλαρχηγοί βρίσκονταν κλεισμένοι στις φυλακές.


Η έλλειψη των εμπειροπόλεμων οπλαρχηγών οδήγησε την κυβέρνηση να διορίσει αρχηγό τού στρατού εναντίον των Αιγυπτίων έναν πλοίαρχο . Στην πρώτη μάχη που έδωσε στα Κρεμμύδια της Μεσσηνίας, ο στρατός του –όπως ήταν λογικό– διαλύθηκε.

Ο Ιμπραήμ προχώρησε ανενόχλητος και κατέλαβε το κάστρο του Ναβαρίνου (της Πύλου). Μέχρι το τέλος της άνοιξης είχε καταλάβει όλη την Μεσσηνία. Ο λαός ήταν πανικοβλημένος.

Κι από παντού η ίδια ερώτηση από τους Ελληνες: -- Πού είναι ο Κολοκοτρώνης;

Ο Παπαφλέσσας έγραψε ένα γράμμα στον Κουντουριώτη που του έλεγε: «Ο κόσμος εδώ αναζητά τον Κολοκοτρώνη. Είναι χρέος να τους ελευθερώσωμε».

Ο Παπαφλέσσας προσπάθησε να πείσει την κυβέρνηση να απελευθερώσει τον Κολοκοτρώνη, αλλά απέτυχε.

Τι ήταν ο Παπαφλέσσας; Ήταν ο φλογερός αγωνιστής για τον λαό του.

Κατέβηκε ο ίδιος στο Μανιάκι, για να αντιμετωπίσει τον αιγυπτιακό στρατό. ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας) με 300 άνδρες για να αντιμετωπίσει τους Αιγύπτιους του Ιμπραήμ. «Είχε μαυρίσει ο κάμπος από τον πολύν αιγυπτιακόν στρατόν» Για τους πεπειραμένους Αιγύπτιους και τους Γάλλους αξιωματικούς τους δεν ήταν δύσκολο να κάμψουν την αντίσταση των λιγοστών Ελλήνων, παρότι πολέμησαν με υπέρμετρη γενναιότητα Στην μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκε, όπως και όλοι οι στρατιώτες του. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, Ο Ιμπραήμ μετά την μάχη έδωσε εντολή στους στρατιώτες του να σηκώσουν τον νεκρό Παπαφλέσσα και να τον στερεώσουν όρθιο σ' ένα δέντρο. Κατόπιν τον χαιρέτησε στρατιωτικά και τον ασπάστηκε, θέλοντας –λέει η παράδοση– με αυτόν τον τρόπο να τιμήσει τον ήρωα, ας ήταν και εχθρός του.

Ο Ιμπραήμ μετά το Μανιάκι έφτασε ανενόχλητος μέχρι την Τριπολιτσά, την κατέλαβε (άδεια από τους κατοίκους της, αφού την είχαν εγκαταλείψει έντρομοι) και προχώρησε προς το Ναύπλιο, όπου είχαν την έδρα τους οι επαναστάτες. Η κυβέρνηση, μπροστά στην δύσκολη κατάσταση, αναγκάστηκε να δώσει γενική αμνηστία. Αποφυλάκισε τον Κολοκοτρώνη και τον διόρισε αρχιστράτηγο. Στο μεταξύ, μερικές εκατοντάδες Ελλήνων, με αρχηγούς τον Δημ. Υψηλάντη και τον Ιωάν. Μακρυγιάννη, έδωσαν σκληρή μάχη στους Μύλους (βρίσκονται σε ένα στενό πέρασμα ανάμεσα στα βουνά, κοντά στο Άργος), ανέκοψαν την πορεία τού τετραπλάσιου σε δύναμη αιγυπτιακού στρατού και τον ανάγκασαν να γυρίσει πίσω στην Τριπολιτσά.



H κυβέρνηση στο μεταξύ ανέθεσε σε έναν Γάλλο αξιωματικό, τον Κάρολο Φαβιέρο, να αρχίσει να συγκροτεί τακτικό ελληνικό στρατό. Ο Κολοκοτρώνης, όμως, βλέποντας την ελληνική νίκη στους Μύλους, πίστευε πως οι Έλληνες δεν ήταν έτοιμοι ακόμη να αντιμετωπίσουν με κατά μέτωπο μάχες τον καλά οργανωμένο στρατό τού Ιμπραήμ και επομένως θα έπρεπε να συνεχίσουν την τακτική του κλεφτοπολέμου.


Ερωτήσεις κατανόησης
1. Με βάση τα όσα διαβάσατε στο κείμενο, γιατί ήταν αναμενόμενο να νικηθεί ο στρατός του Σκούρτη από τον στρατό του Ιμπραήμ;
2. Διηγηθείτε με λίγα λόγια τι έγινε στο Μανιάκι.
3. Πού πήγε μετά το Μανιάκι ο Ιμπραήμ; Γιατί «ανενόχλητος»; Οι Έλληνες γιατί δεν αντιδρούσαν;
4. Τι έγινε αργότερα στους Μύλους; Πώς μπόρεσαν να νικήσουν οι Έλληνες τους τετραπλάσιους σε αριθμό Τούρκους;







πληροφοριες......1. Οι πολεμικές επιχειρήσεις κατά το έτος 1825
Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και πρώτες αντιδράσεις Στις αρχές του 1825 η άφιξη του Ιμπραήμ Πασά στην Πελοπόννησο βρήκε την επαναστατική δράση των Ελλήνων σε ύφεση, εξαιτίας των εμφύλιων διαμαχών που είχαν ξεσπάσει για την πολιτειακή οργάνωση του επερχόμενου νεοσύστατου κράτους. Ο Ιμπραήμ Πασάς, γιος του τοπάρχη της Αιγύπτου Μωχάμετ Άλη, ήταν γεννημένος στην Καβάλα το 1789. Είχε λάβει μόρφωση από Ευρωπαίους παιδαγωγούς και είχε αποδείξει τις στρατιωτικές του ικανότητες στην Αίγυπτο, με τη δράση του κατά των διαφόρων αποστατών. Από το 1818 οργάνωνε τακτικό στρατό, υπό την εποπτεία Γάλλων εκπαιδευτών, απόστρατων των Ναπολεόντειων πολέμων. Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, ο Σουλτάνος του ανέθεσε την καταστολή της στην Κρήτη και στην Πελοπόννησο. Το 1824 κατέλαβε την Κρήτη. Θεώρησε πως η κατάλληλη στιγμή για να αποβιβαστεί στον Μωριά ήταν όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος και φυλακίστηκε ο Θ. Κολοκοτρώνης. Τον Φεβρουάριο του 1825, έφτασε στη Μεθώνη το πρώτο τμήμα 5.000 ανδρών, το οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί, αν έλειπε η διχόνοια μεταξύ των Ελλήνων. Το επόμενο διάστημα το στρατιωτικό σώμα του Ιμπραήμ ανερχόταν στους 20.000, ενισχυμένο με ιππικό, πυροβολικό, μηχανικό και πολεμοφόδια. Ο ερχομός του προξένησε ανασφάλεια που εξελίχθηκε σε πανικό, ηττοπάθεια, εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας για την αντιμετώπιση του ισχυρού επιδρομέα . Η Κυβέρνηση θορυβήθηκε και με κοινή απόφαση του Βουλευτικού και Εκτελεστικού Σώματος αποδόθηκε αμνηστία στους φυλακισμένους οπλαρχηγούς. Ο τόπος τούς χρειαζόταν για να αφυπνίσουν το εθνικό αίσθημα, να ξεσηκώσουν τον λαό.
Το δύσκολο έργο της αναχαίτισης του εχθρού στον Μωριά, ανέλαβε ο Θ. Κολοκοτρώνης, που διορίστηκε αρχιστράτηγος για τον σκοπό αυτό.
Σημαντική ήταν και η προσπάθεια του Παπαφλέσσα να αναπτερώσει το ηθικό των Ελλήνων/.Ο Ιμπραήμ είχε ήδη ξεκινήσει να προελαύνει στον Μωριά. Η κατάκτηση της Μεσσηνίας ήταν για εκείνον εύκολη υπόθεση. Ο τακτικός στρατός του φαινόταν αδύνατο να νικηθεί. Οι Έλληνες ήξεραν καλά μόνο τη μέθοδο του κλεφτοπόλεμου και ο Θ. Κολοκοτρώνης αποφάσισε πως αυτή θα ακολουθούσε, με την αποφυγή ανοιχτής μάχης και τις συνεχείς φθορές κατά του εχθρού. Η μάχη κατά μέτωπο ήταν αδύνατη, μιας και υπήρχαν δυσκολίες, αρχικά, στη στρατολόγηση ικανοποιητικού αριθμού πολεμιστών, αλλά και στην οργάνωσή τους, έπειτα. Το μόνο που μπορούσαν να πετύχουν, ήταν να φέρνουν σε δύσκολη θέση τα στρατεύματα του Ιμπραήμ, χτυπώντας τις φρουρές του σε επίκαιρα σημεία που καταλάμβανε για τον έλεγχο της επικοινωνίας και κάνοντας επιθέσεις στις φάλαγγες που συνόδευαν εφοδιοπομπές. Ακολουθώντας αυτόν τον τρόπο, οι Έλληνες τα κατάφερναν συχνά, οι δυσκολίες όμως ήταν πολλές, καθώς έπρεπε να ζουν στα βουνά κρυμμένοι, να μετακινούνται νύχτα, να αγρυπνούν εξαντλημένοι, χωρίς τροφή