Η Ἑλληνικὴ Ἀνεξαρτησία προκύπτει ὡς αὐτόματο ἀποτέλεσμα τῆς Ναυμαχίας τοῦ Ναυαρίνου;;;; ΟΧΙ....μελετούμε τις αποδείξεις.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΝ
ΕΠΕΙΔΗ ΑΝΤΕΞΑΝ
Οι σύμμαχοι απάντησαν στην εισβολή των Τούρκων στη Μεσσηνία στέλνοντας στις ελληνικές ακτές μια ναυτική μοίρα που κατέπλευσε στον όρμο του Ναυαρίνου, όπου ήταν ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος. Πρώτος άνοιξε πυρ ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος που ήταν μεγαλύτερος (126 πλοία απέναντι σε 27 που είχε η ενωμένη ρωσοαγγλογαλλική μοίρα).
Η ναυμαχία του Ναυαρίνου, έργο του Ιβάν Αϊβαζόφσκι |
1. Αναφέρετε τις τρεις φάσεις της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης. Γιατί έγινε σε τρεις φάσεις;
2. Ποιες ήταν οι κύριες αποφάσεις της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης;
3. Τι όριζε η Συνθήκη του Λονδίνου (1827); Γιατί το οθωµανικό κράτος δεν συµµορφώθηκε µε τους όρους της;
4. Σκεφτείτε τους πρωταγωνιστές της ναυµαχίας του Ναβαρίνου και αναλύστε τους λόγους που οδήγησαν τις Μεγάλες ∆υνάµεις της εποχής να πάρουν µε τόσο καθαρό τρόπο θέση υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
1500 εως 1800
μαυρο χρώμα η Γερμανία
--------------------------------------------------------
ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ-σχολείο
γλώσσες στον πλανήτη Γη 2023
Οι Μεγάλες Δυνάμεις και η Ελληνική Επανάσταση (1821-1828)
-
Ρωσία (Τσαρική Αυτοκρατορία)
-
Στόχος: κυριαρχία στους εμπορικούς δρόμους από τη Βαλτική έως το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
-
Στήριξε εξεγέρσεις που αποδυνάμωναν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
-
Παρουσιαζόταν ως προστάτης των ορθόδοξων πληθυσμών.
-
Αντιπάλευε οποιαδήποτε αστικοδημοκρατική ή επαναστατική κίνηση λόγω του φεουδαρχικού χαρακτήρα της.
-
-
Αγγλία (Βρετανική Αυτοκρατορία)
-
Στόχος: διατήρηση του υπάρχοντος status quo στην περιοχή, για την ασφάλεια των θαλάσσιων εμπορικών δρόμων.
-
Είχε ισχυρή παρουσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (Βρετανοί αξιωματικοί στο στόλο).
-
Στόχευε στην σταθερότητα και φθηνή ασφάλεια, όχι στην προώθηση επαναστάσεων.
-
-
Γαλλία
-
Ανησυχούσε για την ενίσχυση του ελληνικού εμπορικού στόλου.
-
Μοιραζόταν ανησυχίες με Αγγλία και Αυστροουγγαρία για την ενδυνάμωση της Ρωσίας.
-
-
Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία
-
Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους είχε ανακτήσει εδάφη.
-
Πολιτική: διατήρηση τάξης και αποφυγή επαναστατικών κινήσεων που θα μπορούσαν να ταράξουν την περιοχή.
-
Δυσμενής διεθνής συγκυρία στην αρχή
Μετά την ήττα του Nαπολέοντα και τη δημιουργία της Ιεράς Συμμαχίας, οι μεγάλες μοναρχίες της Ευρώπης ήταν γενικά εχθρικές προς επαναστάσεις.
Η δυναμική της ίδιας της Επανάστασης
Η επιτυχία των Ελλήνων στο πεδίο της μάχης και η επιβίωση της επαναστατικής εξουσίας δημιούργησαν τετελεσμένα γεγονότα.
Αυτά τα γεγονότα ανάγκασαν τις Δυνάμεις να προσαρμόσουν την πολιτική τους.
Ο ρόλος των Μεγάλων Δυνάμεων
Η παρέμβασή τους (π.χ. στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου) ήταν σημαντική για την τελική έκβαση.
Όμως, δεν δημιούργησαν από το μηδέν το ελληνικό κράτος.
Κριτική σε μια σύγχρονη ερμηνεία
Αυτο απορρίπτει την άποψη ότι το ελληνικό κράτος ήταν απλώς «εξωτερική επινόηση» των Δυνάμεων.
Υποστηρίζει ότι η ίδια η επανάσταση επέβαλε την ύπαρξή του.
Πώς συνδέεται με τη συζήτηση που είχαμε στην τάξη
ΙΩΑΝΝΑ:Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου ήταν καθοριστική.
ΕΓΩ:Οι Δυνάμεις κινήθηκαν και με βάση δικά τους συμφέροντα.
ΑΡΑ....
Οι Έλληνες άνοιξαν την πόρτα της ελευθερίας· οι Μεγάλες Δυνάμεις την έσπρωξαν όταν είδαν ότι τους συνέφερε.
Και κάτι πολύ ενδιαφέρον: υπάρχει ένα ιστορικό γεγονός του 1828–1829 που συχνά ξεχνιέται, αλλά δείχνει ότι οι μάχες συνεχίστηκαν ακόμη και μετά το Ναυαρίνο, και μπορεί να αλλάξει λίγο τη συζήτηση....
Ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός που συχνά ξεχνιέται μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου είναι η εκστρατεία στη Στερεά Ελλάδα το 1828-1829, που κατέληξε σε μια πραγματικά σημαντική μάχη.
Η μάχη που δείχνει ότι ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει
Μάχη της Πέτρας (12 Σεπτεμβρίου 1829)
Τοποθεσία: Πέτρα Βοιωτίας, κοντά στη Λιβαδειά
Ελληνικές δυνάμεις: περίπου 3.000
Αρχηγός: Δημήτριος Υψηλάντης
Αντίπαλος: οθωμανικός στρατός που αποχωρούσε από τη Στερεά Ελλάδα.
Γιατί είναι σημαντική
Η μάχη αυτή θεωρείται συχνά: η τελευταία μάχη της Ελληνικής Επανάστασης. Το Ναυαρίνο έφερε μεγάλη αλλαγή ισορροπίας. Αλλά ο ελληνικός στρατός συνέχισε να πολεμά και να κερδίζει μάχες μέχρι το τέλος.
Αν το Ναυαρίνο είχε τελειώσει τον πόλεμο, γιατί έγινε η μάχη της Πέτρας το 1829; Αρα η σκεψη της Ιωαννας ηταν σωστη. Σπάνια υπάρχει ένα μόνο γεγονός που τα εξηγεί όλα,αλλά αλυσίδα γεγονότων.
Η γεωγραφία της μάχης είναι αυτό που κάνει τη Μάχη της Πέτρας τόσο διδακτική για τους μαθητές.
Πού βρίσκεται η Πέτρα
Η Πέτρα είναι ένα στενό πέρασμα στη Βοιωτία, ανάμεσα στη Λιβαδειά και τη Θήβα.
Το σημείο βρίσκεται κοντά στο όρος Ελικώνας και αποτελεί φυσικό διάδρομο για όποιον στρατό κινείται από τη Στερεά Ελλάδα προς την Αττική.
Η στρατηγική του Υψηλάντη
Ο Δημήτριος Υψηλάντης έκανε κάτι πολύ έξυπνο στρατιωτικά:
Κατέλαβε τους γύρω λόφους.
Έστησε οχυρώσεις με πέτρες (τα λεγόμενα ταμπούρια).
Άφησε το πέρασμα ανοιχτό ώστε ο οθωμανικός στρατός να αναγκαστεί να περάσει από εκεί.
Έτσι ο αντίπαλος στρατός:
1.δεν μπορούσε να απλωθεί,2.δεχόταν πυρά από ψηλότερες θέσεις,3.και τελικά αναγκάστηκε να ζητήσει διαπραγμάτευση αποχώρησης.
Αν ήσασταν στρατηγοί και θέλατε να σταματήσετε έναν στρατό που περνά από μια περιοχή, θα τον αντιμετωπίζατε σε ανοιχτή πεδιάδα ή σε στενό πέρασμα;
Υπάρχει πράγματι μια ενδιαφέρουσα “ιστορική συμμετρία” στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 που φαίνεται πολύ καθαρά αν τη δει κανείς στον χάρτη.
1. Η αρχή
Η επανάσταση ξεκινά ουσιαστικά από τον βορρά:
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης περνά τον ποταμό Προύθο το 1821.
Η εξέγερση αρχίζει στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (Μολδαβία και Βλαχία).
Αυτή η προσπάθεια τελικά καταλήγει στην ήττα στη
Μάχη του Δραγατσανίου.
2. Η μεταφορά του αγώνα
Μετά την αποτυχία στον βορρά, το κέντρο του αγώνα μεταφέρεται νότια:
Πελοπόννησος
Στερεά Ελλάδα
νησιά του Αιγαίου
Εκεί γίνονται οι μεγάλες μάχες, όπως:
Άλωση της Τριπολιτσάς
Μάχη των Δερβενακίων
Ναυμαχία του Ναυαρίνου
Το τέλος
Η επανάσταση κλείνει πάλι στη Στερεά Ελλάδα, με τη
Μάχη της Πέτρας.
Εκεί ο Δημήτριος Υψηλάντης (αδελφός του Αλέξανδρου) νικά και υποχρεώνει τον οθωμανικό στρατό να αποχωρήσει.
Η “συμμετρία”Εντυπωσιαζόμαστε όταν το δουμε έτσι:
Η επανάσταση αρχίζει με έναν Υψηλάντη (Αλέξανδρο).
Τελειώνει με έναν Υψηλάντη (Δημήτριο).
Και γεωγραφικά:
αρχίζει εκτός του ελληνικού χώρου (βόρεια Βαλκάνια)
και τελειώνει μέσα στον πυρήνα του νέου κράτους (Στερεά Ελλάδα).
Αυτή η εικόνα μας βοηθά να καταλάβουμε ότι η επανάσταση ήταν μια μεγάλη διαδρομή στον χώρο και στον χρόνο, όχι ένα μόνο γεγονός.
Υπάρχει πράγματι μια πολύ ενδιαφέρουσα στρατηγική ομοιότητα ανάμεσα στη Μάχη των Δερβενακίων και τη Μάχη της Πέτρας. Αυτό φαίνεται καθαρά όταν τις δει κανείς πάνω στον χάρτη.
1. Το ίδιο γεωγραφικό μοτίβο
Και στις δύο περιπτώσεις οι Έλληνες διάλεξαν:
στενά περάσματα ανάμεσα σε βουνά.
Στα Δερβενάκια, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης περίμενε τον στρατό του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη μέσα σε στενά περάσματα της Αργολίδας.
Στην Πέτρα, ο Δημήτριος Υψηλάντης έκλεισε τον δρόμο των Οθωμανών σε στενό πέρασμα της Βοιωτίας.
2. Η ίδια στρατηγική λογική
Το σχέδιο ήταν παρόμοιο:
Οι Έλληνες κατέλαβαν υψηλές θέσεις στα βουνά.
Περίμεναν τον αντίπαλο να περάσει από το στενό σημείο.
Ετσι...
Ο εχθρικός στρατός δεν μπορούσε να απλωθεί και έγινε ευάλωτος.Στα Δερβενάκια καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη.Στην Πέτρα ο οθωμανικός στρατός αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία αποχώρησης.

.jpg)


%20(1).jpg)